Czy firmy odszkodowawcze mogą potrącić prowizję od należności za auto?

1) Skoro umowa mówiła o prowizji od wszelkich świadczeń to ma prawo żądać takiego honorarium;

2) Po zlikwidowaniu szkody nie ma potrzeby rozwiązywać umowę skoro strony już się z niej wywiązały. Kwestie rozwiązywania umowy zwykle określona jest w zawartej umowie;

3) Kwestia oceny- przy małych szkodach spółka odszkodowawcza może nie być zainteresowna likwidacją szkody z ubepzpieczeń dobrowolnych NNW z uwagi na dużo pracy, a zbyt małe honorarium. Nie trzeba zapominać, że z ubezpieczeń dobrowolnych NNW wypłaca się tylko odszkodowania liczone metodą uproszczoną jako iloczyn trwałego uszczerbku na zdrowiu i sumy ubezpieczenia. Jeszcze zależy na ile opiewa kwota ubezpieczenia;

4) Jeśli chodzi o likwidację szkody z bezpieczeń dobrowolnych NNW grupowych i indywidualnych to zgodnie z art. 819 k.c. roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech (dotyczy ubezpieczeń dobrowolnych grupowych i indywidualnych NNW- Następstwa Nieszczęśliwych Wypadków). W wypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej- dotyczy obowiązkowej polisy OC pojazdów mechanicznych- roszczenie poszkodowanego do ubezpieczyciela o odszkodowanie lub zadośćuczynienie przedawnia się z upływem terminu przewidzianego dla tego roszczenia w przepisach o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym lub wynikłą z niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania. Bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do ubezpieczyciela przerywa się także przez zgłoszenie ubezpieczycielowi tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym zgłaszający roszczenie lub zdarzenie otrzymał na piśmie oświadczenie ubezpieczyciela o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Zgodnie z art. 442[1] § 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jak wynika z brzmienia art. 442[1] § 2 k.c. jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Zgodnie z art. 442[1] § 3 k.c. w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Co ważne w myśl art. 442[1] § 4 k.c. przedawnienie roszczeń osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletności. Jednak 20 letni okres przedawnienia zaistniał dopiero w wyniku ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz.U. 2007 Nr 80 poz. 538), gdzie uchylono art. 442 k.c., a dodano art. 442[1] k.c.. Przed zmianą ustawy Kodeks cywilny okres ów wynosił 10 lat. Samą treść ustawy wydano w dn. 16 lutego 2007 r., ustawę ogłoszono w dn. 9-05-2007r., ustawa weszła w życie i obowiązywała od dn. 10-08-2007 r.. Koreluje to z art. 3 ustawy z ustawą z dn. 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. 2007 Nr 80 poz. 538), gdzie jest zapis, że ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. Skoro ustawę ogłoszono w dn. 9-05-2007r. to zaczęła obowiązywać od dn. 10-08-2007 r., gdyż termin trzech miesięcy upłynął dokładnie z upływem dn. 9-08-2007r.. Skoro zaś do dnia 10-08-2007 r. obowiązywał 10 letni termin przedawnienia roszczeń to 10 lat wstecz z obliczenia wychodzi data 10 sierpień 1997 r.. Wobec tego z obliczenia wynika, że można dochodzić roszczeń za szkody osobowe wynikłe z przestępstwa (występku lub zbrodni) popełnionego od dn. 10 sierpnia 1997 r.. Brzmienie art. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz.U. 2007 Nr 80 poz. 538), mówi wprost, że do roszczeń o których mowa w art. 1 ustawy powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy, a według przepisów dotychczasowym jeszcze w tym dniu nieprzedawnionych stosuje się przepisy art. 442[1] k.c. czyli przepisy mówiące o 20 letnim okresie przedawnienia. Wydaje się, że szkoda z dn. 10 sierpnia 1997 r. nie jest jeszcze przedawniona, gdyż uległaby przedawnieniu dopiero z upływem dnia 10 sierpnia 2007r., a właśnie od tego dnia zaczęła obowiązywać ustawa nowelizująca, mówiąca o 20 letnim terminie przedawnienia i ów dzień został objęty dobrodziejstwem art. 2 tejże ustawy nowelizującej. Bieg terminu przedawniania naprawienia szkody zostaje przerwany w chwilą zgłoszenia szkody do osoby obowiązanej do jej naprawienia i zaczyna biec na nowo od momentu otrzymania decyzji o odmowie wypłaty świadczenia. Nigdy nie liczy się terminu na zgłoszenie szkody od daty zakończenia leczenia.

Jeśli w umowie nie zdefiniowano, że dotyczy ona np. szkód na osobie to teoretycznie firma mogłaby wystąpić z roszczeniem o prowizję, ale powiem szczerze że raczej mało prawdopodobne aby tak się stało, szczególnie że firma pewnie nie wykonywała żadnych czynności przy obsłudze szkody w pojeździe.

Szkodę w ubezpieczenia NNW należy zgłosić w terminie 3 lat od zaistnienia wypadku. Do jej zgłoszenia nie potrzeba żadnego pełnomocnika, bo polega ona na wypełnieniu druku, ewentualnie na telefonicznym kontakcie z infolinią i potem przesłanie dokumentu potwierdzającego okoliczności zaistnienia zdarzenia oraz dokumentacji medycznej.

Oczywiście może Pan zgłosić roszczenie o wypłatę zadośćuczynienia w związku z ujawnieniem nowych następstw wypadku, załączając stosowaną dokumentację medyczną. Przedawnienie jeszcze nie nastąpiło.

1) Absolutnie nie jest za późno. Jeśliby nawet traktować to jako wykroczenie to okres przedawnienia wynosi 3 lata od daty dowiedzenia się o zdarzeniu i sprawcy zobowiązanego do jej naprawienia. Jeśli zdarzenie drogowe zakwalifikowane zostało zaś jako przestępstwo- uszkodzenie ciała lub rozstój zdrowia trwający powyżej 7 dni- to zgodnie z art. 442[1] § 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jak wynika z brzmienia art. 442[1] § 2 k.c. jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Co więcej to fakt, że bieg terminu przedawniania naprawienia szkody zostaje przerwany w chwilą zgłoszenia szkody do osoby obowiązanej do jej naprawienia i zaczyna biec na nowo od momentu otrzymania decyzji o odmowie wypłaty świadczenia;

2) Ma to bardzo wielki sens- stany lękowe mają kolosalny wpływ na wysokość zadośćuczynienia. Oczywiście należy to udowodnić czyli rzetelnie udokumentować- stosowna dokumentacja medyczna.

bardzo dziekuje Kancelarii AnLex oraz Szkodzie.