Wypadek w biurze

1) Oczywiście nie powinna wykonywać tej pracy, ale z drugiej strony pracownicy najczęściej starają się wykonywać wszystkie dziwne polecenia przełożonego, starając się tym samym uniknąć konfliktu. W tym konkretnym przypadku należało odmówić wykonania polecenia i natychmiast poinformować o tym służbę bhp – tzw. behapowca. Art 210 Kodeksu pracy - W razie gdy warunki pracy nie odpowiadają przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy i stwarzają bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez niego praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ma prawo powstrzymać się od wykonywania pracy, zawiadamiając o tym niezwłocznie przełożonego.

2) Tak, wypadek będzie zakwalifikowany jako wypadek przy pracy.
Pracownikowi z tytułu wypadku przy pracy w tym konkretnym przypadku będą się należały z funduszu wypadkowego zasiłek chorobowy (do 182 dni), świadczenie rehabilitacyjne (maksymalnie do 12 miesięcy) i jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej.

Osobie, która uległa wypadkowi przy pracy, w pierwszym okresie do 182 dni przysługuje zasiłek chorobowy. Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe. Podstawę wymiaru zasiłku dla pracownika stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy albo z faktycznego okresu zatrudnienia za pełne kalendarzowe miesiące, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem tego okresu. Proszę pamiętać, że dokumentem stanowiącym podstawę do wypłaty zasiłku chorobowego jest zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy wystawione na druku ZUS ZLA. Jeżeli zasiłek wypłacany jest przez ZUS, do jego wypłaty niezbędne jest zaświadczenie płatnika składek wystawione na druku ZUS Z-3 - w przypadku pracowników. Dodatkowo do wypłaty zasiłku chorobowego w tym przypadku, potrzebny jest protokół powypadkowy. Jeżeli okazało by się, że okres 182 dni, nie był okresem wystarczającym, aby powrócić do pracy, wówczas może się poszkodowany ubiegać o świadczenie rehabilitacyjne. Wówczas należy pamiętać, że aby otrzymać owo świadczenie należy spełnić następujące warunki: należy złożyć następujące dokumenty w ZUS - wniosek o świadczenie rehabilitacyjne złożony na druku ZUS Np-7 w oddziale ZUS właściwym według miejsca zamieszkania. Do powyższego wniosku należy dołączyć - zaświadczenie o stanie zdrowia (druk ZUS N-9) wypełnione przez lekarza leczącego, wywiad zawodowy z miejsca pracy (druk ZUS N-10), protokół powypadkowy oraz należy pamiętać, że jeżeli świadczenie jest wypłacanie przez ZUS, do jego wypłaty niezbędne jest zaświadczenie płatnika składek wystawione na druku ZUS Z-3 - w przypadku pracowników. Bardzo ważne jest również to, żeby wniosek o świadczenie rehabilitacyjne wraz z kompletną dokumentacją został złożony w terenowej jednostce ZUS co najmniej na 6 tygodni przed zakończeniem pełnego okresu zasiłkowego(182 dni). Natomiast aby otrzymać jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy musi być zakończone leczenie. Poszkodowanemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji. Wymagane dokumenty: Zaświadczenie o stanie zdrowia wystawione przez lekarza prowadzącego leczenie druk ZUS N-9 z opinią lekarza prowadzącego, że leczenie zostało zakończone !!!!, dokumentacja medyczna oraz inne dokumenty mające znaczenie dla wydania orzeczenia o niezdolności do pracy, protokół powypadkowy. Postępowanie w sprawie jednorazowego odszkodowania wszczyna się na wniosek poszkodowanego. Właściwą jednostką do rozpatrzenia wniosku jest jednostka według miejsca zameldowania osoby ubiegającej się o przyznanie jednorazowego odszkodowania. Wniosek może złożyć osobiście poszkodowany lub przedstawiciel ustawowy. Korespondencja (decyzja) przekazywana jest zgodnie z wnioskiem osoby zainteresowanej, pod wskazany we wniosku adres zameldowania na pobyt stały, zamieszkania - pobytu, adres do korespondencji lub do rąk przedstawiciela ustawowego. Terminy: ZUS wydaje decyzję w ciągu 14 dni od: otrzymania orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej, wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Proszę pamiętać, że w protokole powypadkowym muszą się znaleźć następujące ustalenia faktyczne: wypadek był wypadkiem przy pracy, i w punkcie 5 protokołu znajdzie się wpis, że nie stwierdzono przez poszkodowanego naruszenia przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia spowodowane przez niego umyślnie lub w skutek rażącego niedbalstwa, nie stwierdzono stanu nietrzeźwości albo użycie środków odurzających lub substancji psychotropowych (…) . Można również otrzymać odszkodowanie z grupowego ubezpieczenia pracowniczego o ile takie ubezpieczenie poszkodowana posiada. O tym szerzej z pewnością napisze Pan Szkoda.

Proszę pamiętać, że Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny - § 105. 1. Pracą na wysokości w rozumieniu rozporządzenia jest praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1,0 m nad poziomem podłogi lub ziemi. 2. Do pracy na wysokości nie zalicza się pracy na powierzchni, niezależnie od wysokości, na jakiej się znajduje, jeżeli powierzchnia ta: 1) osłonięta jest ze wszystkich stron do wysokości co najmniej 1,5 m pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi, 2) wyposażona jest w inne stałe konstrukcje lub urządzenia chroniące pracownika przed upadkiem z wysokości. § 107. Prace na wysokości powinny być organizowane i wykonywane w sposób nie zmuszający pracownika do wychylania się poza poręcz balustrady lub obrys urządzenia, na którym stoi. § 108. Przy pracach na: drabinach, klamrach, rusztowaniach i innych podwyższeniach nie przeznaczonych na pobyt ludzi, na wysokości do 2 m nad poziomem podłogi lub ziemi nie wymagających od pracownika wychylania się poza obrys urządzenia, na którym stoi, albo przyjmowania innej wymuszonej pozycji ciała grożącej upadkiem z wysokości, należy zapewnić, aby: 1) drabiny, klamry, rusztowania, pomosty i inne urządzenia były stabilne i zabezpieczone przed nie przewidywaną zmianą położenia oraz posiadały odpowiednią wytrzymałość na przewidywane obciążenie, 2) pomost roboczy spełniał następujące wymagania: a) powierzchnia pomostu powinna być wystarczająca dla pracowników, narzędzi i niezbędnych materiałów, b) podłoga powinna być pozioma i równa, trwale umocowana do elementów konstrukcyjnych pomostu, c) w widocznym miejscu pomostu powinny być umieszczone czytelne informacje o wielkości dopuszczalnego obciążenia.

To czyli w tym wypadku jezeli to bylo wewnatrz budynku to nie kwalifikuje sie ta praca do pracy na wysokosci?? bo nie rozumiem dobrze:)

Trzeba pamiętać, że art. 210 § 1 KP nie stopniuje zagrożenia. Nie wymaga, aby stopień zagrożenia warunkami pracy dla zdrowia lub życia pracownika albo innych osób był wysoce prawdopodobny, niemalże graniczący z pewnością. Pojęcie zagrożenia bezpośrednie zostało użyte przez pracodawcę dla oznaczenia prawdopodobieństwa zmaterializowania się zagrożenia. Bezpośrednie zagrożenie to takie, które może wystąpić. Brak jest w art. 210 wskazówek, które mogły by posłużyć dla pomiaru zagrożenia. Nie ma również dyrektyw, które mogły by zostać użyte dla pomiaru zagrożenia. Ustawodawca stoi na stanowisku, że nadrzędną wartością w procesie pracy jest zdrowie i życie ludzkie. W związku z tym w każdym przypadku, kiedy pracownik dojdzie do przekonania, że warunki pracy nie odpowiadają obowiązującym standardom bezpieczeństwa i higieny pracy określonym przez przepisy i zasady bhp, ma prawo – jeżeli równocześnie uzna, że proces pracy lub warunki, w jakich praca jest wykonywana, stanowią zagrożenie dla zdrowia lub życia, podjąć decyzję o powstrzymaniu się od świadczenia pracy. W doktrynie prawa pracy, autorzy najczęściej powołują się na wyrok z 13.4.2000 r. (I PKN 584/99, OSNAPiUS 2001, Nr 21, poz. 636), w którym Sąd Najwyższy stwierdził, że pracownik może powstrzymać się od wykonywania pracy zagrażającej jego życiu i zdrowiu, jeżeli jest to jedyny sposób uniknięcia niebezpieczeństwa.

Popieram w całości wypowiedzi Pana konrad157.