Wypadek samochodowy a ubezpieczenie

Pod koniec stycznia miałem wypadek samochodowy będąc pasażerem. Na prostej drodze samochód wpadł w poślizg , zaliczyliśmy pobocze , dachowaliśmy. Zostałem odwieziony karetką do szpitala i tam stwierdzili że mam nawykowe zwichnięcie stawu barkowego.W związku z tym wypadkiem mam kilka pytań:

-jestem ubezpieczony na życie w Warcie , podobno oprócz tego ubezpieczenia moge ubiegać sie o odszkodowanie z OC sprawcy. Sprawcą oczywiscie był kierowca pojazdu , tyle że był to mój znajomy i nie chce go wpakowywać w dodatkowe koszta. Czy ktoś mógłby mi przybliżyć kwestie pieniężną , czy i o ile zmieniło by się OC kierowcy?

-druga sprawa to kwestia rehabilitacji. Czy moge sie ubiegac o odszkodowanie jezeli leczenie zostało zakonczone , ale trwa jeszcze rehabilitacja?

-oraz jeszcze jedno , jeżeli sprawca nie zgłosił tego wypadku ubezpieczycielowi , to czy przysługuje mi ubezpieczenie z OC sprawcy? Dodam że na miejscu wypadku była policja i opisała cały wypadek.

pozdrawiam

Witam,

może się Pan starać o odszkodowanie z Warty, z NNW kierowcy i pasażerów samochodu, w którym Pan jechał, NNW pracownicze i inne dobrowolne ubezpieczenia, o ile posiadał Pan takie. Po to ubezpieczenie należy zwrócić się do ubezpieczyciela po zakończeniu leczenia.

Z OC sprawcy może Pan dochodzić odszkodowania i zadośćuczynienia- to roszczenie może być zgłoszone w każdym czasie, a proces likwidacji szkody nie powinien się zakończyć przed zakończeniem leczenia.

Sprawca nie musi zgłaszać wypadku ubezpieczycielowi, zgłoszenie zrobi Pan, natomiast znajomemu spadną zniżki za bezszkodową jazdę. W zależności od towarzystwa ubezpieczeniowego 10%-20%, przy czym są to znikome kwoty przy odszkodowaniu jakie może Pan dostać.

Sprawca też może się ubiegać o odszkodowanie ze wszystkich posiadanych NNW.

Proszę napisać czy droga była oblodzona, ośnieżona, jaka to był rodzaj drogi (miejska, autostrada, ekspresowa) i w jakiej odległości od miasta. Jeżeli był zły stan drogi to być może będzie można uwolnić znajomego od odpowiedzialności.

Wypada dopisać o jaką odpowiedzialność chodzi. Jeśli chodzi o odpowiedzialność karnoprawną to trudno uwolnić się od odpowiedzialności powołując się na zły stan jezdni. Przykładowa teza wyroku S.N. z dn. 10 maja 2005 r. III KK 270/04 "Błędne jest twierdzenie, że prędkością bezpieczną w warunkach nocnych jest taka prędkość, która pozwala zatrzymać pojazd przed przeszkodą, którą dostrzec można w światłach mijania, nawet jeżeli kierujący pojazdem, przestrzegając przepisów ruchu drogowego, nie miał obowiązku liczyć się z pojawieniem się tej przeszkody". Jeśli chodzi zaś o odpowiedzialność cywilnoprawną to jedynie przewóz z grzeczności powoduje odpowiedzialność kierującego względem pasażera na zasadzie winy. Z takim przewozem tutaj zaś raczej nie mamy do czynienia. Przewóz grzecznościowy nie jest tożsamy z przewozem nieodpłatnym. Przewóz grzecznościowy ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy osoba przewożąca kieruje się poczuciem grzeczności w potocznym słowa tego znaczeniu. Przewóz nie z grzeczności zachodzi zawsze wtedy kiedy strony wspólnie ponoszą koszty przejazdu, przewożący może liczyć na jakieś świadczenie w zamian (nie w pieniądzu) lub mają wspólnie określony i sprecyzowany cel podróży jak również wtedy kiedy przewożący i przewożony są ze sobą spokrewnieni, czyli kiedy zachodzi między nimi relacja polegająca na wzajemnym świadczeniu sobie pomocy. Odpowiedzialność za szkodę na zasadzie ryzyka ma zastosowanie w myśl art. 436 § 1 k.c. przy ruchu mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody. Wobec tego pomimo, że zachowanie kierowcy jest niezawinione w rozumieniu art. 415 k.c. ponosi odpowiedzialność za zaistniałą szkodę chyba, że wykaże istnienie przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych tj. że szkoda powstała wskutek działania siły wyższej lub wyłącznej winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Zgodnie z tezą uchwały składu siedmiu sędziów S.N. z dnia 7 lutego 2008 r., III CZP 115/07 „Ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność gwarancyjną wynikającą z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody na osobie wyrządzone przez kierującego pojazdem, w tym także pasażerowi będącemu wraz z kierowcą współposiadaczem tego pojazdu”. Taki sam pogląd prawny został zawarty w judykatach Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2001 r., II CKN 72/99, "Izba Cywilna" 2004, nr 6, s. 41, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2007 r., III CZP 146/06, OSNC 2007, nr 11, poz. 161, a także częściowo uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 1996 r., III CZP 118/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 26). Wyrok z dnia 5 lutego 2002 r., V CKN 644/00 „1. Zderzeniem się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody (art. 436 § 2 k.c.) jest ich zetknięcie się, gdy pozostają wobec siebie w ruchu w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym (ustawa z dnia 1 lutego 1983 r., jedn. tekst: Dz.U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41, ze zm. oraz ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r., Dz.U. Nr 98, poz. 602 ze zm.). 2. Taksówka osobowa, która dojechawszy do celu została unieruchomiona na poboczu na czas dłuższy niż jedną minutę z przyczyn nie wynikających z warunków lub przepisów ruchu drogowego, nie jest w ruchu – w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym – w stosunku do innych jadących pojazdów mechanicznych”. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2004 r. IV CK 116/03, Biul. SN 2004/11/9 „Szkoda właściciela wynikająca z uszkodzenia podczas ruchu pojazdu członowego naczepy oddanej w posiadanie zależne na podstawie najmu nie jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu członowego”. Wyrok z dnia 14 września 2000 r., V CKN 113/00 „Wspólnik spółki cywilnej, który poniósł szkodę wyrządzoną przez ruch pojazdu mechanicznego, prowadzonego przez drugiego wspólnika – współposiadacza pojazdu – nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 822 k.c.”. Uchwała z dnia 10 listopada 2005 r., III CZP 83/05 „Roszczenie zakładu ubezpieczeń przeciwko kierującemu pojazdem dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów (Dz.U. Nr 96, poz. 475 ze zm.), ulega przedawnieniu w terminie wskazanym w art. 118 in fine k.c.” Uchwała składu siedmiu sędziów S.N. III CZP 184/95 z dn. 13 maja 1996 r. „Po wejściu w życie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 59, poz. 344 ze zm.), w procesie o naprawienie szkody powstałej w wyniku wypadku komunikacyjnego, nie występuje współuczestnictwo konieczne między zakładem ubezpieczeń a posiadaczem lub kierowcą pojazdu mechanicznego”. Uchwała składu siedmiu sędziów S.N. z dn. 17 czerwca 1963 r. III CO 38/62 „Osobie, która doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, a która w chwili orzekania o żądaniu renty ze względu na swój wiek nie byłaby jeszcze zdolna do pracy zarobkowej, nie przysługuje roszczenie o rentę z powodu utraty zdolności do pracy zarobkowej lub zmniejszenie widoków powodzenia w przyszłości. Oddalając żądanie takiej renty, sąd ma obowiązek ustalenia wyrokiem odpowiedzialności pozwanego za ewentualną szkodę, jaka może powstać w przyszłości.” W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego przeraża zdecydowanie pogląd, że poszkodowanemu dziecku może być przyznana renta jedynie na skutek zwiększenia się jego potrzeb. Renta z powodu utraty zdolności do pracy zarobkowe j. może być przyznana dopiero od czasu, w którym człowiek normalnie staje się zdolny do pracy (zob. orzeczenia S.N.: z 4.VI.1948 r. C 379/48, z 17.III.1952 r. 1515/51, z 12.XII.1956 r. 2 CR 959/55-i z 15.11.1961 r. 4 CR 21/60). Wyjątek od tej zasady stanowi art. 436 § 2 zd 2 k.c., który mówi, że samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji, posiadacz zależny odpowiada tylko na zasadach ogólnych czyli w rozumieniu art. 415 k.c. na zasadzie winy za szkody wyrządzone tym, których przewozi z grzeczności. Oczywistym jest natomiast fakt, że w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody posiadacz mechanicznego środka komunikacji, posiadacz zależny odpowiadają wzajemnie za zaistniałe szkody w myśl art. 436 § 2 zd 1 k.c. tylko na zasadzie winy. Jedynie można próbować uwolnić się od utraty zniżek w ramach polisy OC udawadniając, że szkody nie wynikła z winy kierującego pojazdem tj. oblodzona jezdnia.

Była to droga mocno oblodzona , poza miastem , ograniczenie do 90 km/h . Kierowca dostał mandat za niedostosowanie prędkości jazdy do warunków panujących na drodze , dodam ze samochód nie przekroczył 70 km/h.

W takiej sytuacji są 3 opcje:

1. Odszkodowanie dla Pana i dla kolegi oraz zachowane zniżki: udowodnić, że przyczyną wypadku była oblodzona nawierzchnia – jest to wielomiesięczna droga przez mękę, a dodatkowo trzeba będzie ponieść koszty np. kilkaset zł za opinie instytutu meteorologicznego. Tu ważny jest rodzaj drogi, bo zgodnie z właściwymi regulacjami o pewne drogi należy dbać bardziej , a o inne mniej, jedne drogi odśnieża się i posypuje solą o 5 rano inne o 9. Jeżeli ta opcja udałaby się, wówczas kolega zachowałby zniżki, a dodatkowo mógłby się starać o odszkodowanie. Proszę o informacje czy kolega był mocno poturbowany, bo niestety, zostałoby uwzględnione przyczynienie się do wypadku – dowód MK, przez co odszkodowanie byłoby znacznie zaniżone. Minusem tego jest niepewność czy ta opcja znajdzie pozytywny finał, bo nikt Panu nie da gwarancji, że służby odpowiedzialne za utrzymanie stanu nawierzchni drogi chętnie przyznają się do tego, że nie zadbały odpowiednio o stan drogi, w co szczerze wątpię, a udowodnienie takich spraw jest bardzo ciężkie. Wybór tego wyjścia ma sens tylko jeżeli kolega doznał poważnej szkody na zdrowiu, a szkoda samochodowa jest znacznej wartości. Będzie to jednocześnie oznaczało przesunięcie w czasie odszkodowania dla Pana (i tak niepewnego).

2. Odszkodowanie dla Pana z OC sprawcy, czyli Pan otrzymuje odszkodowanie (albo jego część) w ciągu 30 dni od zgłoszenia szkody i jeśli będzie miał Pan ochotę, dla czystego sumienia, dołoży Pan koledze 200-300 zł do OC przy odnowieniu polisy.

3. Jest jeszcze taka możliwość, że Pan likwiduje szkodę z OC sprawcy, a sprawca swoim torem próbuje opcję 1. Jeżeli udałoby się udowodnić zaniedbanie służb drogowych, wówczas towarzystwa ubezpieczeniowe między sobą uregulowałby wypłacone dla Pana pieniądze.

Tak jak pisałem bardzo trudno uwolnić się od odpowiedzialności karnoprawnej za szkodę w takich sytuacjach. Jakby nie było optymalnym rozwiązaniem będzie likwidacja szkody na zasadzie ryzyka z polisy OC pojazdu, którym kierował sprawca. Natomiast ewentualnie kierujący może wikłać się w udowadnianie winy lub zaniedbania zarządcy drogi i domagać się od jego ubezpieczyciela ewentualnego odszkodowania i zadośćuczynienia tak aby uniknąć utraty zniżek. Jednak wchodziłaby w grę tutaj kwestia przyczynienia się do zaistnienia szkody w wyniku nie dostosowania prędkości do warunków panujących na drodze. Jeśli jednak jego szkoda nie jest znaczna taka droga postępowania jest ekonomicznie nieuzasadniona.