wypadek- odszkodowanie?

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

truskawka666 napisał(a):

Moja bratowa miała wypadek samochodowy dnia 29.11.11 (wtorek).Stała samochodem na światłach gdy gościu bez hamowania wjechał jej w tył samochodu i wyniku tego uderzyli w jeszcze jedno auto dodam że była za kierownicą i jest właścicielką tego auta. Została wezwana policja ale ona nie zdarzyła złożyć zeznań bo została zapakowana do karetki i zabrana do szpitala dodam że jest w 3 miesiącu ciąży.Została zatrzymana na obserwacji w szpitalu, narzekała na ból głowy lekarze nie chcieli zrobić żadnych badań żeby nie narazić dziecka w końcu zrobili jej rezonans który pokazał że wszystko jest w porządku ma zostać wypisana dnia 6 grudnia i tu się zaczyna moje pytanie bo słyszałam że jak ktoś leży w szpitalu dłużej niż 7 dni to sprawą nie zajmuję się już policja tylko zostanie przekierowana do sądu ale nie wiem czy to zależy od dni czy od dób spędzonych w szpitalu. Czy w jej przypadku też sprawa zostanie przekierowana automatycznie do sądu? I czy może temu facetowi wytoczyć rozprawę cywilną aby uzyskać odszkodowanie za stres który przeszła i czas spędzony w szpitalu ?

z góry dziękuje za pomoc

paruslex napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku. Jednocześnie 3 lata to wystarczający termin nawet, jeśli stwierdzono by uszkodzenia prenatalne.

paruslex napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku. Jednocześnie 3 lata to wystarczający termin nawet, jeśli stwierdzono by uszkodzenia prenatalne.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Podany został podstawowy termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu, aby zabezpieczyć swój interes.

szkoda napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Podany został podstawowy termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu, aby zabezpieczyć swój interes.

Jak najbardziej popieram- poprzednio wszystko zostało umiejętnie napisane, a teraz tylko potwierdzone. Tym samym Pani Paruslex nie ma racji. Chodziło o najgorszy przypadek- czyli najkrótszy termin przedawnienia roszczenia wynoszący 3 lat od dowiedzenia się o szkodzie o osobie zobowiązanej do jej naprawienia.

paruslex napisał(a):

W odpowiedzi na post Anlex pisząc o pochopnym stwierdzeniu mam na myśli zastosowanie pojęcia "kwalifikacja prawna czynu: wypadek - kolizja" - miała być to łagodna krytyka nieumiejętnie zastosowanego stwierdzenia, jednak wobec rozwinięcia tematu wyjaśniam, iż kwalifikacja prawna czynu jest z definicji przyporządkowaniem czynu przepisowi ustawy karnej określającemu przestępstwo. Zastosowana kwalifikacja wypadek - kolizja nie istnieje.

paruslex napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku. Jednocześnie 3 lata to wystarczający termin nawet, jeśli stwierdzono by uszkodzenia prenatalne.

paruslex napisał(a):

Dziwi mnie szkodo, że twierdzisz, że jest to umiejętnie napisane. W sprawie terminów, jeżeli już pojawił się ten temat, określenie "najgorszy przypadek" również nie powinno zostać zastosowane bowiem jest to wyraz subiektywnej oceny przepisów prawnych, w prawie jest termin przedawnienia z upływem 3 lat, a nie "w najgorszym przypadku 3 lat"'.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

paruslex napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku. Jednocześnie 3 lata to wystarczający termin nawet, jeśli stwierdzono by uszkodzenia prenatalne.

Podany został podstawowy termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu, aby zabezpieczyć swój interes.

szkoda napisał(a):

paruslex napisał(a):

W odpowiedzi na post Anlex pisząc o pochopnym stwierdzeniu mam na myśli zastosowanie pojęcia "kwalifikacja prawna czynu: wypadek - kolizja" - miała być to łagodna krytyka nieumiejętnie zastosowanego stwierdzenia, jednak wobec rozwinięcia tematu wyjaśniam, iż kwalifikacja prawna czynu jest z definicji przyporządkowaniem czynu przepisowi ustawy karnej określającemu przestępstwo. Zastosowana kwalifikacja wypadek - kolizja nie istnieje.

Muszę stwierdzić, że tutaj Pani ucieka się do fortelu, gdyż w Pani wypowiedzi kwestionującej wypowiedź Kancelarii Prawnej AnLex nie zaznaczała Pani- również w formie łagodnej krytyki- nieumiejętność zastosowania pojęcia "kwalifikacja prawna czynu: wypadek- kolizja", a jedynie akcentowała czy owe zdarzenie można kwalifikować jako kolizję czyli wykroczenie z art. 86 k.w. czy jako wypadek czyli przestępstwo z art. 177 k.k.. Z Pani wypowiedzi nie można obiektywnie wywnioskować, że chodziło Pani o zastosowane słownictwo "wypadek", "kolizja". Przecież jasno Pani napisała "Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku". Wobec tego nieodparcie nasuwa się wniosek, że chodziło Pani jedynie o to czy bieg przedawnienia będzie wynosił 3 lata od daty dowiedzenia się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia czy też 20 lat od zaistnienia przestępstwa, czyli wypadku drogowego. Jasno Pani pisze, że nie wiadomo w jaki sposób sprawca został ukarany, nie wiadome są medyczne następstwa zdarzenia drogowego co ma wpływ na postawioną tezę o 3 letnim terminie przedawnienia. Wobec tego przejawem hipokryzji byłoby danie Pani wiary w to, że chodziło Pani na myśli o zastosowanie pojęcia "kwalifikacja prawna czynu: wypadek - kolizja". W mojej ocenie jest to obrana linia obrony aby wybrnąć z niezręcznej sytuacji, doraźna teza, działanie, a tym bardziej, że nie sposób zweryfikować przecież co ktoś miał na myśli, co w danej chwili myślał skoro w sposób dostateczny tego wcześniej nie wykazał w słowie pisanym. Żadna osoba nie może posuwać się do tego aby twierdzić, że miała na myśli daną rzecz która absolutnie, ani trochę nie wynika z jej wypowiedzi. Takie zachowanie wydaje się nieuprawnione, a jeśli ma miejsce, zaistnieje to nie może absolutnie zyskać aprobaty. Wobec tego w tym momencie Pani pisze już o całkowicie innej kwestii dotyczącej niedokładności, braku precyzji. Jednak i tutaj Pani nie ma absolutnie racji. Ogólne ujęcie pojęć przez Kancelaria Prawna AnLex była w danych okolicznościach w pełni poprawna i uzasadniona. Nie trzeba zapominać, że nie mamy tutaj do czynienia z wyrokiem w sprawie karnej, gdzie można dokonać ustaleń faktycznych, a następnie zastosować prawidłowo prawo karne materialne. Trudno na forum- nie znając szczegółów sprawy powołać się precyzyjnie na kwalifikację prawną czynu skoro nie znany dokładnego stanu faktycznego sprawy. Nieprecyzyjnością byłoby powoływanie się na sam art. 177 k.k. i art. 86 k.k. skoro nie wiemy jaki paragraf tegoż artykułu zastosować. Tym samym w pełni uzasadnionym było wskazanie tylko zdarzenia drogowego kwalifikowanego słownie jako wypadek i kolizja drogowa. Nie trzeba zapominać, że przepis karny składa się nie tylko z kodyfikacji cyfrowej ale również literowej. Wobec tego ustawodawca w art. 177 k.k. użył zwrotu "powoduje nieumyślnie wypadek". Tym samym jaskrawo widać, że mamy do czynienia z językiem prawnym (ustawowym). Również art. 44 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym (tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, Nr 109 ze z.) ustawodawca zawarł zwrot "Kierujący pojazdem w razie uczestniczenia w wypadku drogowym jest obowiązany". Tym samym prawnicze słowo "wypadek" należy utożsamiać z konkretnym przepisem prawnym oznaczonym cyframi i paragrafami. Wskazanie owych cyfr i paragrafów było jedynie niedokładnością uzasadnioną okolicznościami. Ponadto nawet w wyroku nie stanowiłoby to rażącego naruszenia prawa materialnego o ile, a jedynie naruszenie prawa procesowego co skutkowałoby jedynie poprawieniem części dyspozytywnej wyroku przez sąd odwoławczy.

paruslex napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń. Państwo w najgorszym przypadku będą mieli 3 lata na ich zgłoszenie (liczone od ustalenia szkody i osoby obowiązanej do jej naprawienia ale nie więcej niż 10 lat od zdarzenia).

Jest to zbyt pochopne stwierdzenie, tym bardziej, ze zainteresowana nic nie pisze o rozstrzygnięciu w jak sposób sprawca został ukarany, ani nie podaje szczegółowych danych medycznych, które mogły by być podstawą do powyższego wniosku. Jednocześnie 3 lata to wystarczający termin nawet, jeśli stwierdzono by uszkodzenia prenatalne.

paruslex napisał(a):

Dziwi mnie szkodo, że twierdzisz, że jest to umiejętnie napisane. W sprawie terminów, jeżeli już pojawił się ten temat, określenie "najgorszy przypadek" również nie powinno zostać zastosowane bowiem jest to wyraz subiektywnej oceny przepisów prawnych, w prawie jest termin przedawnienia z upływem 3 lat, a nie "w najgorszym przypadku 3 lat"'.

Na wstępnie podkreślić należy, że niedokładność we wskazaniu cyframi przepisu ustawy karnej kodeksowej było uzasadnione okolicznościami m.in. brak ustaleń faktycznych. Jeśli zaś chodzi o użycie zwrotu "najgorszy przypadek" to można to zakwalifikować do pojęcia prawniczego, tudzież potocznego. Nie ma takiego wymogu aby nawet prawnicy nie mogli używać słów, pojęć w jezyku prawniczym (interpretacyjnym) czy też nawet potocznym. Natomiast Pani pisze jedynie o języku prawnym (ustawowym). W praktyce wręcz zachodzi wręcz odwrotna zasada. Wyroki sądy powszechne powinny formułować stosunkowo prostym językiem aby oskarżony mógł samodzielnie go zrozumieć. Nie ma takiego wymogu aby należało posługiwać się wyłącznie językiem prawym (ustawowym).

paruslex napisał(a):

Państwa wypowiedź jest niespójna i jedno zdanie zaprzecza drugiemu. Najpierw piszecie "Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń" - jest to zdanie twierdzące, nie pozostawiające wątpliwości co do kwalifikacji. Wasz kolejny post brzmi "... termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu"' - w tej wypowiedzi okazuje się, że kwalifikacja czynu jest nieznana. Z obu wypowiedzi wynika, co zresztą znalazło poparcie szkody odnośnie pierwszego postu, ze Anlex dobrze zakwalifikował zdarzenie jako wypadek - kolizja, później pisząc, ze nie jest znana kwalifikacja czynu. Intencje autora pozostają więc pod dużym znakiem zapytania i chętnie poznam opinie AnLex na temat swoich sprzecznych wypowiedzi.

paruslex napisał(a):

Państwa wypowiedź jest niespójna i jedno zdanie zaprzecza drugiemu. Najpierw piszecie "Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń" - jest to zdanie twierdzące, nie pozostawiające wątpliwości co do kwalifikacji.

paruslex napisał(a):

Wasz kolejny post brzmi "... termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu"' - w tej wypowiedzi okazuje się, że kwalifikacja czynu jest nieznana.

paruslex napisał(a):

Z obu wypowiedzi wynika, co zresztą znalazło poparcie szkody odnośnie pierwszego postu, ze Anlex dobrze zakwalifikował zdarzenie jako wypadek - kolizja, później pisząc, ze nie jest znana kwalifikacja czynu. Intencje autora pozostają więc pod dużym znakiem zapytania i chętnie poznam opinie AnLex na temat swoich sprzecznych wypowiedzi.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Szanowny Panie / Pani paruslex. Pozwoli Pani, że merytoryczną ocenę naszych umiejętności, kwalifikacji, oceni ktoś kto ma do tego stosowne kompetencje i wiedzę, bo nie widzę większego sensu w tym aby robił to anonimowy użytkownik forum.

Co do wysuwanych przez Panią / Pana zarzutów, to zbitka słowna wypadek - kolizja nie stanowi w naszej wypowiedzi jednej definicji tylko są to dwa niezależne pojęcia funkcjonujące w "obrocie prawnym". Odczytał to chyba każdy, oprócz Pani / Pana.

Podany termin przedawnienia 3 lata - w najgorszym wypadku, czyli przy uznaniu zdarzenia jako kolizji, także jest podany poprawnie.

Ocenę formułowania zwrotów także pozostawiłbym dla forumowiczów. Oczywiście można cytować akty prawne, dokonywać wykładni językiem prawniczym, ale czy będzie to zrozumiałe dla przeciętnego forumowicza ???.

Pozdrawiam

szkoda napisał(a):

paruslex napisał(a):

Państwa wypowiedź jest niespójna i jedno zdanie zaprzecza drugiemu. Najpierw piszecie "Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń" - jest to zdanie twierdzące, nie pozostawiające wątpliwości co do kwalifikacji. Wasz kolejny post brzmi "... termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu"' - w tej wypowiedzi okazuje się, że kwalifikacja czynu jest nieznana. Z obu wypowiedzi wynika, co zresztą znalazło poparcie szkody odnośnie pierwszego postu, ze Anlex dobrze zakwalifikował zdarzenie jako wypadek - kolizja, później pisząc, ze nie jest znana kwalifikacja czynu. Intencje autora pozostają więc pod dużym znakiem zapytania i chętnie poznam opinie AnLex na temat swoich sprzecznych wypowiedzi.

Nie wiem dlaczego Pani tak naskakuje na Kancelarię Prawną AnLex i demonizuje. Przecież w sumie nie dopuściła się żadnego rażącego naruszenia prawa materialnego karnego. W mojej ocenie jedno zdanie- pierwsze- absolutnie nie zaprzecza drugiemu. Wręcz odwrotnie- zdanie pierwsze wskazuje ogólnie jedynie na możliwości kwalifikacji prawnej tj. wykroczenia (kolizji- kwalifikacja prawna z art. 86 § 1 lub 2 k.w. lub inna) jak i wypadku (przestępstwa- kwalifikacja prawna z art. 177 k.k. § 1 lub 2 k.k. lub jeszcze inna jak np. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 k.k..). Wobec tego niczym nie uzasadnione było wskazywanie wszystkich kombinacji kwalifikacji prawnej czynu nie znając ustaleń faktycznych. Zresztą to tego uprawniony jest prokurator, a następnie sąd.

paruslex napisał(a):

Państwa wypowiedź jest niespójna i jedno zdanie zaprzecza drugiemu. Najpierw piszecie "Kwalifikacja prawna zdarzenia: wypadek - kolizja, ma wpływ na termin przedawnienia roszczeń" - jest to zdanie twierdzące, nie pozostawiające wątpliwości co do kwalifikacji.

Wręcz przeciwnie owe zdanie pozostawia wielką wątpliwość do kwalifikacji prawnej, bardzo jasno wkazując, że nie wiadomo czy zdarzenie drogowe będzie zakwalifikowane jako wypadek (w ogólnym prawniczym pojęciu odnoszącym się do przestępstwa z art. 177 k.k.) lub jako kolizja (w ogólnym prawniczym pojęciu odnoszącym się do wykroczenie z art. 86 k.w.). Wobec tego Pani twierdzenie, że Kancelaria Prawna AnLex nie pozostawiały wątpliwości co do kwalifikacji prawnej czynu jest po prostu absurdalne. Jedynie wskazała katalog kwalifikacji prawnej. Oczywiście może okazać, że np.; sprawa będzie bezwarunkowo umorzona i kwalifikacja prawna umorzenia będzie z powołaniem na art. 17 k.p.k. (nie wnikając który z paragrafów tegoż artykułu będzie przywołany).

paruslex napisał(a):

Wasz kolejny post brzmi "... termin przedawnienia roszczeń za szkody w następstwie czyny niedozwolonego, którego powinien pilnować poszkodowany nie wiedząc jaka jest kwalifikacja prawna czynu"' - w tej wypowiedzi okazuje się, że kwalifikacja czynu jest nieznana.

Oczywiście, że dokładna kwalifikacja prawna czynu nie jest znana, gdyż w pierwszych zdaniach Kanelaria Prawna AnLex przywołała tylko jedynie katalog kwalifikacji prawnej, czyli wskazała potencjalne możliwości zakwalifikowania danego zdarzenia drogowego jako wypadek lub jako kolizja. Łączy się to z tym, że przy wypadku drogowym będzie zastosowana inna kwalifikacja prawna czynu, a przy kolizji jeszcze inna kwalifikacja prawna.

paruslex napisał(a):

Z obu wypowiedzi wynika, co zresztą znalazło poparcie szkody odnośnie pierwszego postu, ze Anlex dobrze zakwalifikował zdarzenie jako wypadek - kolizja, później pisząc, ze nie jest znana kwalifikacja czynu. Intencje autora pozostają więc pod dużym znakiem zapytania i chętnie poznam opinie AnLex na temat swoich sprzecznych wypowiedzi.

Należy na wstępnie podkreślić, że to nie było czynność polegająca na podejmowaniu się stricte oceny prawnej, ustaleń faktycznych, zastosowania prawa materialnego tylko wskazanie potencjalnego katalogu kwalifikacji prawnej w przypadku zdarzenia drogowego. Aby zastosować w danej sprawie prawidłowo prawo karne materialne to wpierw trzeba szczegółowo zapoznać się z materiałem dowodowym sprawy, zastosować prawidłowo prawo karne procesowe przeprowadzając kompleksowo dowody, dokonać prawidłowych ustaleń faktycznych i w końcu zastosować w sposób prawidłowy prawo karne materialne.

paruslex napisał(a):

Jeżeli AnLex występuje na forum jako Kancelaria Prawna, profesjonalista (i najprawdopodobniej ponosi koszty w związku z możliwością reklamy na forum, o czym świadczy zmiana loginu na czytelną formę reklamy i odwoływanie się do stopki, której na marginesie nie ma), to nie powinien sobie pozwolić na tak nieumiejętnie sformułowane zwroty. Nie było by niczym dziwnym, jeżeli takie sformułowanie napisał by forumowicz poszukujący porady na forum. Choć z drugiej strony może to ułatwić wybór Poszkodowanym, którzy mogą ocenić profesjonalizm wypowiedzi. Nie można stosować pojęcia do sytuacji, która w prawie nie istnieje. Jeżeli kwalifikacja prawna ma być podstawą sankcji to, na rany Chrystusa, jaka sankcja jest przy kwalifikacji: wypadek – kolizja? Tym bardziej, że nie są znane okoliczności sprawy, nie można stosować takich wybiegów. Jeżeli, pokrótce odpowiadając na Twój post, sądy miały by prowadzić interpretacje wypowiedzi pełnomocników co do zastosowanych przez nich zwrotów, to klasyczne sprawy, nie trwały by kilka lecz kilkadziesiąt miesięcy.
W sprawie terminu przedawnienia polecam użyć rozsądku, a nie tworzyć teorii bez pokrycia. Po pierwsze i najważniejsze o terminie zostało napisane w zdaniu drugim rozpoczynającym się stwierdzeniem „jednocześnie”, co oznacza , ze nie jest to główny watek wypowiedzi, lecz uwaga, będąca ważna, lecz napisana na marginesie.

paruslex napisał(a):

Jeżeli AnLex występuje na forum jako Kancelaria Prawna, profesjonalista (i najprawdopodobniej ponosi koszty w związku z możliwością reklamy na forum, o czym świadczy zmiana loginu na czytelną formę reklamy i odwoływanie się do stopki, której na marginesie nie ma), to nie powinien sobie pozwolić na tak nieumiejętnie sformułowane zwroty.

paruslex napisał(a):

Choć z drugiej strony może to ułatwić wybór Poszkodowanym, którzy mogą ocenić profesjonalizm wypowiedzi. Nie można stosować pojęcia do sytuacji, która w prawie nie istnieje. Jeżeli kwalifikacja prawna ma być podstawą sankcji to, na rany Chrystusa, jaka sankcja jest przy kwalifikacji: wypadek – kolizja? Tym bardziej, że nie są znane okoliczności sprawy, nie można stosować takich wybiegów.

paruslex napisał(a):

Jeżeli, pokrótce odpowiadając na Twój post, sądy miały by prowadzić interpretacje wypowiedzi pełnomocników co do zastosowanych przez nich zwrotów, to klasyczne sprawy, nie trwały by kilka lecz kilkadziesiąt miesięcy.

paruslex napisał(a):

W sprawie terminu przedawnienia polecam użyć rozsądku, a nie tworzyć teorii bez pokrycia.

paruslex napisał(a):

Po pierwsze i najważniejsze o terminie zostało napisane w zdaniu drugim rozpoczynającym się stwierdzeniem „jednocześnie”, co oznacza , ze nie jest to główny watek wypowiedzi, lecz uwaga, będąca ważna, lecz napisana na marginesie.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna czynu w kpw - opinia sędziego SN na temat terminologii i jej zastosowania:

isp.policja.pl/download.php?s=12&id=659

Ciekawa opinia i rozwiewa chyba nasz spór, czy można ten termin stosować do wykroczeń (np. kolizji drogowych).

szkoda napisał(a):

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna czynu w kpw - opinia sędziego SN na temat terminologii i jej zastosowania:

isp.policja.pl/download.php?s=12&id=659

Ciekawa opinia i rozwiewa chyba nasz spór, czy można ten termin stosować do wykroczeń (np. kolizji drogowych).

Akurat ów sędzia mówi o formalnym stosowaniu kwalifikacji prawnej w orzeczeniach. Tutaj na forum taka sytuacja nie miała miejsca. Ponadto jest to wyłączna opinia sędziego. Jak wiemy nawet judykaty S.N. nie wiążą sąd oceniający daną sprawę o ile nie orzeczenie S.N. nie zostało wydane w danej sprawie chociaż szczerze mówić ów pogląd sędziego mogę podzielić.
Pragnę podkreślić, że znowu ucieka się Pani do fortelu i sugeruje, że nasz spór dotyczył czy można stosować zwrot "kwalifikacja prawna" do wykroczeń. Oczywiście, że można- co nikt tutaj przecież nie kwestionował- wynika to z art. 82 § 2 pkt 1 k.p.s.w..

Wobec tego:

1) Wpierw kwestionuje Pani wypowiedź Kancelarii Prawnej AnLex co do terminu przedawnienia szkody;

2) Po moich uwagach i zastrzeżeniach wkazujących, że nie ma Pani racji to następnie ucieka się Pani do fortelu i wmawia nam, że Pani chodziło jedynie o słowa, wyrazy, "wypadek", "kolizja;

3) Po moich uwagach i zastrzeżeniach, że owe pojęcia są jak najbardziej poprawne znów ucieka się Pani do fortelu i wmawia nam, że chodziło Pani o to czy zwrot "kwalifikacja prawna" można użyć do wykroczeń (kolizji drogowych). Wreszcze jednak Pani sama sobie na to pytania odpowiada i przedstawia opracowanie osób trzecich (poprzez podanie linku do owej strony), z którego wynika jasno, że można używać tegoż pojęcia również do wykroczeń co wynika choćby wprost z k.p.s.w..

paruslex napisał(a):

Powtórzę, co napisałam do AnLex, iż wychodzę z założenia, że dyskusja na temat prawa nie jest ani naskakiwaniem ani działaniem mającym w jakikolwiek sposób zdyskredytować. Zdaję sobie sprawę z nowej roli AnLex na forum, ale uważam, że nie sankcjonuje to jednocześnie niemożliwości kontrolowania wzajemnych wypowiedzi, tym bardziej, że forum ma służyć głownie bezinteresownej pomocy.

paruslex napisał(a):

trochę się szkodo zakręciłeś

paruslex napisał(a):

Szanowny AnLex nie widzę powodu, żeby ktoś z poza forum miał się angażować w ocenę kwalifikacji, tym bardziej, że korzystnie z niego nie jest dla nikogo obligatoryjne, i nikt nie czerpie z wypowiedzi na forum korzyści, aby miał być oceniany przez kogokolwiek „z zewnątrz”, chyba, że jest inaczej. Odnośnie tego, że dokonuję oceny Pana postów w związku z prowadzoną działalnością, jest stwierdzeniem bez pokrycia i wielce niestosownym. W żadnym z moich postów nie prowadziłam agitacji na swoją rzecz, lecz w miarę możliwości czasowych udzielałam odpowiedzi na nurtujące innych użytkowników pytania. Kwestią indywidualna jest prowadzenie „śledztw”, do czego w chwili obecnej mnie Pan skłonił i nie znalazłam Pan Kancelarii w google, dlatego będę wdzięczna jeśli poda Pan www swojej firmy. Komentarz do Pańskiej wypowiedzi miał przybrać formę konstruktywnej krytyki, i nie wątpię, że wyciągną Pan wnioski z tej dyskusji. Oczywiście Pan szkoda nie byłby sobą jeśli by nie skorzystał z okazji aby wejść w spór, dlatego też doszło do rozłożenia Pańskiej wypowiedzi na części pierwsze. Nie mam na celu nikogo oczerniać ani podważać kompetencji (co nie miało miejsca w tej dyskusji). Wychodzę z założenia, że najlepszym weryfikatorem jest rynek.
Odnośnie jeszcze kontroli wypowiedzi uważam, że nie jest ona niczym złym, a wręcz można się przy okazji wiele nauczyć , dlatego sama jestem otwarta na konstruktywną krytykę i nie obrażam się, jeżeli zostanie mi wykazane błędne użycie prawa i wyciągam z tego wnioski.
Podobnie jak Pan, uważam , że nadmiar informacji czysto prawniczych oraz nadinterpretacje pytań forumowiczów nie są koniecznością, ale jednocześnie nie są niczym złym. Należy jednak mieć na uwadze, że forumowicz na bazie wypowiedzi np. Pana, może szukać dalszych informacji wpisując w wyszukiwarkę wyczytane na odzyskaj info hasła, a w przedmiotowej sprawie „kwalifikacji prawnej” - tym bardziej , że zainteresowana szła w kierunku sprawy sądowej, mogła by błędnie wywnioskować, że sprawą powinien zająć się sąd karny.
Pozdrawiam

paruslex napisał(a):

Szanowny AnLex nie widzę powodu, żeby ktoś z poza forum miał się angażować w ocenę kwalifikacji, tym bardziej, że korzystnie z niego nie jest dla nikogo obligatoryjne, i nikt nie czerpie z wypowiedzi na forum korzyści, aby miał być oceniany przez kogokolwiek „z zewnątrz”, chyba, że jest inaczej.

paruslex napisał(a):

Odnośnie tego, że dokonuję oceny Pana postów w związku z prowadzoną działalnością, jest stwierdzeniem bez pokrycia i wielce niestosownym. W żadnym z moich postów nie prowadziłam agitacji na swoją rzecz, lecz w miarę możliwości czasowych udzielałam odpowiedzi na nurtujące innych użytkowników pytania. Kwestią indywidualna jest prowadzenie „śledztw”, do czego w chwili obecnej mnie Pan skłonił i nie znalazłam Pan Kancelarii w google, dlatego będę wdzięczna jeśli poda Pan www swojej firmy. Komentarz do Pańskiej wypowiedzi miał przybrać formę konstruktywnej krytyki, i nie wątpię, że wyciągną Pan wnioski z tej dyskusji.

paruslex napisał(a):

Oczywiście Pan szkoda nie byłby sobą jeśli by nie skorzystał z okazji aby wejść w spór, dlatego też doszło do rozłożenia Pańskiej wypowiedzi na części pierwsze. Nie mam na celu nikogo oczerniać ani podważać kompetencji (co nie miało miejsca w tej dyskusji). Wychodzę z założenia, że najlepszym weryfikatorem jest rynek.
Odnośnie jeszcze kontroli wypowiedzi uważam, że nie jest ona niczym złym, a wręcz można się przy okazji wiele nauczyć , dlatego sama jestem otwarta na konstruktywną krytykę i nie obrażam się, jeżeli zostanie mi wykazane błędne użycie prawa i wyciągam z tego wnioski.
Podobnie jak Pan, uważam , że nadmiar informacji czysto prawniczych oraz nadinterpretacje pytań forumowiczów nie są koniecznością, ale jednocześnie nie są niczym złym. Należy jednak mieć na uwadze, że forumowicz na bazie wypowiedzi np. Pana, może szukać dalszych informacji wpisując w wyszukiwarkę wyczytane na odzyskaj info hasła, a w przedmiotowej sprawie „kwalifikacji prawnej” - tym bardziej , że zainteresowana szła w kierunku sprawy sądowej, mogła by błędnie wywnioskować, że sprawą powinien zająć się sąd karny.
Pozdrawiam

szkoda napisał(a):

paruslex napisał(a):

trochę się szkodo zakręciłeś

Nie sądzę aby tak było jak Pani sugeruje- wręcz przeciwnie wszystko rzeczowo wyjaśniłem. Zresztą Kancelaria Prawna AnLex prawidłowo, umiejętnie użyła zwrotów "kwalifikacja prawna", "wypadek", "kolizja" wobec czego Pani wszystkie wypowiedzi kwestinujące odpowiedź owej kancelarii były całkowicie niepotrzebne. Aby wybrnąć z niezręcznej sytuacji całkowice niepotrzebnie Pani wnikała w dalsze niuanse, uciekając się do nieskutecznych forteli. Na szczęścię dokonała wiedza pozwala mi dostrzec i wytknąć wszelkie wadliwe wypowiedzi jak i pewne subtelne nadinterprtacje.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Szanowny Panie / Pani paruslex. Pozwoli Pani, że merytoryczną ocenę naszych umiejętności, kwalifikacji, oceni ktoś kto ma do tego stosowne kompetencje i wiedzę, bo nie widzę większego sensu w tym aby robił to anonimowy użytkownik forum.

Co do wysuwanych przez Panią / Pana zarzutów, to zbitka słowna wypadek - kolizja nie stanowi w naszej wypowiedzi jednej definicji tylko są to dwa niezależne pojęcia funkcjonujące w "obrocie prawnym". Odczytał to chyba każdy, oprócz Pani / Pana.

Podany termin przedawnienia 3 lata - w najgorszym wypadku, czyli przy uznaniu zdarzenia jako kolizji, także jest podany poprawnie.

Ocenę formułowania zwrotów także pozostawiłbym dla forumowiczów. Oczywiście można cytować akty prawne, dokonywać wykładni językiem prawniczym, ale czy będzie to zrozumiałe dla przeciętnego forumowicza ???.

Pozdrawiam

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Szanowny Panie / Pani paruslex. Pozwoli Pani, że merytoryczną ocenę naszych umiejętności, kwalifikacji, oceni ktoś kto ma do tego stosowne kompetencje i wiedzę, bo nie widzę większego sensu w tym aby robił to anonimowy użytkownik forum.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Co do wysuwanych przez Panią / Pana zarzutów, to zbitka słowna wypadek - kolizja nie stanowi w naszej wypowiedzi jednej definicji tylko są to dwa niezależne pojęcia funkcjonujące w "obrocie prawnym". Odczytał to chyba każdy, oprócz Pani / Pana.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Podany termin przedawnienia 3 lata - w najgorszym wypadku, czyli przy uznaniu zdarzenia jako kolizji, także jest podany poprawnie.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Ocenę formułowania zwrotów także pozostawiłbym dla forumowiczów.

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Oczywiście można cytować akty prawne, dokonywać wykładni językiem prawniczym, ale czy będzie to zrozumiałe dla przeciętnego forumowicza ???.Pozdrawiam

paruslex napisał(a):

Interpretacje osób trzecich wkleił KP AnLex, nie ja, jakby sugerował Twój post. Błędnie też interpretujesz szkodo moją wypowiedz i nie będę się powtarzać w tym zakresie, także domysły o kombinacjach "jak by wybrnąć" nie są uzasadnione i są bez podstawy. Wprawdzie moja wypowiedź nie była rozbudowana, ale nie chciałam też wywołać takiej dyskusji, czasem lepiej skorygować wypowiedź i zamknąć temat. Próbujesz udowodnić, że czarne jest białe , a tak nie jest, przyjąłeś, że tak jest, bo taka linia Ci się podoba i możesz sobie podyskutować. Z planowanej krótkiej wizyty siedzę na forum 2 dzień. Abstrahując nie wiedziałam, że jest dwóch użytkowników w nazwie z AnLex, ale ze sposobu wypowiedzi można wywnioskować, ze jest to ta sama osoba.

paruslex napisał(a):

Interpretacje osób trzecich wkleił KP AnLex, nie ja, jakby sugerował Twój post.

paruslex napisał(a):

Błędnie też interpretujesz szkodo moją wypowiedz i nie będę się powtarzać w tym zakresie, także domysły o kombinacjach "jak by wybrnąć" nie są uzasadnione i są bez podstawy. Wprawdzie moja wypowiedź nie była rozbudowana, ale nie chciałam też wywołać takiej dyskusji, czasem lepiej skorygować wypowiedź i zamknąć temat.

paruslex napisał(a):

Próbujesz udowodnić, że czarne jest białe , a tak nie jest, przyjąłeś, że tak jest, bo taka linia Ci się podoba i możesz sobie podyskutować.

paruslex napisał(a):

Z planowanej krótkiej wizyty siedzę na forum 2 dzień. Abstrahując nie wiedziałam, że jest dwóch użytkowników w nazwie z AnLex, ale ze sposobu wypowiedzi można wywnioskować, ze jest to ta sama osoba.

szkoda napisał(a):

Na marginesie dodam, że łatwo zauważyć, iż Państwo piszecie w liczbie mnogiej "w naszej wypowiedzi" co może sugerować, że wiele osób myśli nad zredagowaniem publikacji, wypowiedzi na tymże forum. Co prawda można sobie teoretycznie nawet wyobrazić, że również kilka osób pisze po części tekst publikowany na forum, a następnie wszyscy wspólnie wciskając przycisk "Dodaj temat".

paruslex napisał(a):

szkoda napisał(a):

Na marginesie dodam, że łatwo zauważyć, iż Państwo piszecie w liczbie mnogiej "w naszej wypowiedzi" co może sugerować, że wiele osób myśli nad zredagowaniem publikacji, wypowiedzi na tymże forum. Co prawda można sobie teoretycznie nawet wyobrazić, że również kilka osób pisze po części tekst publikowany na forum, a następnie wszyscy wspólnie wciskając przycisk "Dodaj temat".

Przepiękne, ocenne i bezcenne

paruslex napisał(a):

Interpretacje osób trzecich wkleił KP AnLex, nie ja, jakby sugerował Twój post.

paruslex napisał(a):

trochę się szkodo zakręciłeś

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna czynu w kpw - opinia sędziego SN na temat terminologii i jej zastosowania:

isp.policja.pl/download.php?s=12&id=659

Ciekawa opinia i rozwiewa chyba nasz spór, czy można ten termin stosować do wykroczeń (np. kolizji drogowych).

Oczywiście nikt nie odbiera nikomu prawa do recenzowania innych, ale robienie tego w odniesieniu do osoby fizycznej lub prawnej wymaga jednak dużego wyczucia, czego sobie i Państwu życzę.

paruslex napisał(a):

Należy jednak mieć na uwadze, że forumowicz na bazie wypowiedzi np. Pana, może szukać dalszych informacji wpisując w wyszukiwarkę wyczytane na odzyskaj info hasła, a w przedmiotowej sprawie „kwalifikacji prawnej” - tym bardziej , że zainteresowana szła w kierunku sprawy sądowej, mogła by błędnie wywnioskować, że sprawą powinien zająć się sąd karny.
Pozdrawiam

paruslex napisał(a):

Jeżeli kwalifikacja prawna ma być podstawą sankcji to, na rany Chrystusa, jaka sankcja jest przy kwalifikacji: wypadek – kolizja? Tym bardziej, że nie są znane okoliczności sprawy, nie można stosować takich wybiegów. Jeżeli, pokrótce odpowiadając na Twój post, sądy miały by prowadzić interpretacje wypowiedzi pełnomocników co do zastosowanych przez nich zwrotów, to klasyczne sprawy, nie trwały by kilka lecz kilkadziesiąt miesięcy.

szkoda napisał(a):

paruslex napisał(a):

szkoda napisał(a):

Na marginesie dodam, że łatwo zauważyć, iż Państwo piszecie w liczbie mnogiej "w naszej wypowiedzi" co może sugerować, że wiele osób myśli nad zredagowaniem publikacji, wypowiedzi na tymże forum. Co prawda można sobie teoretycznie nawet wyobrazić, że również kilka osób pisze po części tekst publikowany na forum, a następnie wszyscy wspólnie wciskając przycisk "Dodaj temat".

Przepiękne, ocenne i bezcenne

Dziękuję bardzo, że Pani docenia moje wypowiedzi. Faktem jest, że Kancelaria Prawna AnLex od początku swoich wypowiedzi na tymże forum używała liczby mnogiej. Faktycznie nie zauważyłem, że opracowanie sędziego wskazała Kanelaria Prawna AnLex, a nie Pani. Wobec tego pkt 3 co do kwestionowania czy pojęcie "kwalifikacja prawna" można użyć do kolizji drogowej Pani nie dotyczyło, gdyż to Kancelaria Prawna AnLex wkleiła ów link. Tutaj miała Pani abolutnie rację. Na marginesie warto podać, że zgodnie wyrokiem S.A. w Krakowie z dnia 20 lipca 2004r. (I ACa 564/04, TPP 2004/3-4/155) głębokie linkowanie do utworu należy rozumieć jako rozpowszechnianie tegoż utworu do którego podano link. Ów sąd prawomocnym wyrokiem uznał, że głęboki link (deep link), umożliwiający natychmiastowe i bezpośrednie otwarcie danej witryny z pominięciem struktury nawigacyjnej strony głównej portalu umożliwiające dowolnemu użytkownikowi portalu natychmiastowe i bezpośrednie zapoznanie się z danym utworem jest rozpowszechnianiem danego utworu. Sąd motywował to tym, że gdyby taki deep link nie został zamieszczony to dostęp do konkretnego utworu, którego dotyczyło odesłanie wymagałoby znajomości adresu danej witryny i podjęcia przez użytkowników wielu czynności wyszukiwawczych. Nie wnikając czy ów wyrok jest prawidłowy to pragnę dla celów szkoleniowych przypomnieć, że zgodnie z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst. jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom rozpowszechnia cudzy utwór w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Nie ulega żadnej wątpliwości, że opracowania (w tym komentarze do aktów prawnych) są utworami i podlegają ochronie prawno- autorskiej na podstwie przedmiotowej ustawy. Zgodnie z art. 2 przedmiotowej ustawy opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego. Rozporządzanie i korzystanie z opracowania zależy od zezwolenia twórcy utworu pierwotnego (prawo zależne), chyba że autorskie prawa majątkowe do utworu pierwotnego wygasły. W przypadku baz danych spełniających cechy utworu zezwolenie twórcy jest konieczne także na sporządzenie opracowania. Oczywiście w przypadku opracowań na podstawie aktów prawnych nie potrzebujemy takiej zgody na rozpowszechnianie wykonanego przez sobie opracowania, gdyż zgodnie z art. 4 pkt 1 przedmiotwej ustawy akty normatywne wyłączone są z ochrony prawno- autorskiej. Jednak jeśli inna osoba chce rozpowszechniać takie opracowania powinna mieć zgodę na takową czynność owego autora opracowania. Zgodnie z art. 29 ust. 1 powołanej ustawy wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych utworów lub drobne utwory w całości, w zakresie uzasadnionym
wyjaśnianiem, analizą krytyczną, nauczaniem lub prawami gatunku twórczości. Czyli nie każde opracowanie może być potraktowane jako drobny utwór który możemy rozpowszechaniać w całości bez zgody w ramach dozwolnego użytku. Oczywiście zgodnie z art. 34 owej ustawy
można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku pod warunkiem wymienienia
imienia i nazwiska twórcy oraz źródła. Podanie twórcy i źródła powinno uwzględniać istniejące możliwości. Dla przeszkolenia pragnę podnieść szerzej kwestię ochrony prawno- autorskiej. Rzeczą oczywistą jest, że na ochronę prawno autorską składają się prawa osobiste i majątkowe do utworu. Powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie i doktrynie, że przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyróżniają utwory samoistne (art. 1), wśród nich utwory w pełni samodzielne oraz utwory inspirowane, a także utwory niesamoistne, przejmujące elementy twórcze z cudzych utworów, w tym opracowania (art. 2), zbiory utworów (art. 3), utwory zbiorowe (art. 11). Istnieją również inne utwory, tzw. utwory z zapożyczeniami. Wprowadzenie elementów cudzej twórczości do własnego utworu może nastąpić w sposób nienaruszający prawa, za zgodą twórcy, albo po upływie okresu ochrony lub w ramach dozwolonego użytku, może też jednak nastąpić w sposób nielegalny i wówczas twórcy, którego prawa naruszono przysługują stosowne roszczenia. Autorskie prawa majątkowe określa art. 17 Pr. autor., który mówi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Innym słowy fakt, że twórca, wydawca, producent legalnie rozpowszechni dany utwór to w żadnym wypadku nikogo nie upoważnia owa okoliczność do tego aby zwielokrotniać lub rozpowszechniać ów utwór poza wyjątkami wskazanymi ustawą Pr. autor.. Opublikowanie utworu jest prawem twórcy, nie stwarza to jednak w żadnym wypadku domniemania, że twórca publikujący utwór upoważnia osoby do przejmowania jego twórczości. Dla ochrony na podstawie przepisów prawa autorskiego istotne znaczenie ma fakt ustalenia utworu, nie zaś okoliczność, do jak szerokiego kręgu odbiorców on trafił. W myśl art. 17 Pr. autor. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Ponadto należy podkreślić, że nie może być również mowy o opracowaniu cudzego utworu, gdy ktoś podaje fragment cudzego utworu, w szczególności pozbawienie go pewnych jego składowych elementów nie może być uznane za „opracowanie cudzego utworu” w rozumieniu art. 2 ust. 1 Pr. autor., mając w szczególności na uwadze tę okoliczność, że ochronie podlega utwór jako integralna całość, że przedmiotem ochrony objęte są również jego części oraz, że doszło do naruszenia integralności utworu. Choćby nawet uznać, że byłoby to opracowanie- przeróbka- cudzego utworu to w myśl art. 2 ust. 2 Pr. autor. rozporządzanie i korzystanie z opracowania- w szczególności tłumaczenia, przeróbki, adaptacji- zależy od zezwolenia twórcy utworu pierwotnego (prawo zależne), chyba, że autorskie prawa majątkowe do utworu pierwotnego wygasły. Na egzemplarzach opracowania należy wymienić twórcę i tytuł utworu pierwotnego. Twórca utworu pierwotnego może cofnąć zezwolenie, jeżeli w ciągu pięciu lat od jego udzielenia opracowanie nie zostało rozpowszechnione. Wypłacone twórcy wynagrodzenie nie podlega zwrotowi.
Sąd Najwyższy w wyroku z dn. 27 luty 2009 r., V CSK 337/08 w uzasadnieniu dobitnie przytaczał tu cytuję: „Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że utworem podlegającym ochronie prawno-autorskiej jest każde dzieło, jeśli - przynajmniej pod względem formy - wykazuje pewne elementy twórcze, choćby minimalne (orzeczenie SN z dnia 31 marca 1953 r., II C 834/52). Za przedmiot prawa autorskiego uznawane były m.in. instrukcje bhp (orzeczenie SN z dnia 23 lipca 1971 r., II CR 244/71, nie publ.), instrukcje dla obsługiwania maszyny (orzeczenie SN z dnia 25 kwietnia 1969 r., I CR 76/69, OSNCP 1970, nr 1, poz. 15), rozkłady kolejowe, książki kucharskie, wzory i formularze (por. orzeczenie SN z dnia 8 listopada 1932 r., Zb. OSN 1933, poz.7)". Znaczne zapożyczenie cudzego utworu powoduje, że nie można traktować jako „przejęcia urywka cudzej twórczości” w rozumieniu art. 29 ust. 1 Pr. autor.. Nie sposób również przyjąć, że jest to przejęcie cudzej twórczości, które stanowi cytat uzasadniony prawami gatunku skoro art. 29 ust. 1 Pr. autor. określający tzw. prawo cytatu pozwala na przytaczanie w całośc ale jedynie nota bene drobnych utworów. Ponadto w owym przepisie nie chodzi tylko o rozmiar przytaczanego we własnym dziele utworu lecz o ich wzajemne relacje i cel cytatu. W niektórych wypadkach uzasadnione czy też nawet konieczne jest przytoczenie cudzego utworu w całości, jeżeli następuje to w celu wyjaśniania, analizy krytycznej, nauczania lub uzasadnione jest prawami gatunku twórczości. Jednak zawsze cytowany urywek lub nawet cały drobny utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu własnej twórczości, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało własne, samoistne dzieło, cytat zawsze musi pełnić rolę jedynie podrzędną. Takowe poglądy znajdują się w licznych judykatach S.N.. Dla przykładu można przytoczyć tezę S.N. z wyroku z dnia 23 listopada 2004 r., I CK 232/04 tu cytuję: „Przytoczenie cudzego utworu nawet w całości jest dozwolone, jeżeli następuje w celu określonym w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.), przy czym przytaczany utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu twórczości własnej, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało własne dzieło”. Ponadto jeśli już dana osoba jest uprawiona do posłużenia się w danym zakresie cytatem bez zgody twórcy to jak wynika wprost z art. 34 Pr. autor. może to nastąpić pod warunkiem wymienienia twórcy i źródła, i to bez względu na to, czy chodzi o cytat powszechnie rozpoznawalny, czy też nie. Wymienienie twórcy oraz źródła stanowi conditio iuris, a obowiązek określony w tym przepisie nie ogranicza się do sytuacji, w których wykorzystanie cudzego utworu bez oznaczenia, że jest to utwór obcy, mogłoby wprowadzać w błąd przeciętnego odbiorcę co do autorstwa utworu. Logo jest graficznym znakiem towarowym w myśl art. 1 ust. 2 pkt 1 Pr. autor.. Wobec tego rozpowszechnianie logo firmy bez zezwolenia jest penalizowane art. 116 Pr. autor.. Natomiast nazwa firmy może być zastrzeżona również znakiem towarowym i podlegać ochronie na podstawie Pr. autor. i w związku z tym nie można wykorzystywać ich do celów komercyjnych. Wykorzystywanie podobnej nazwy firmy w ramach prowadzonej działalności zarobkowej stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. W myśl art. 5 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst. jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie przedsiębiorstwa, które może wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy, nazwy, godła, skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej używanego, zgodnie z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa. Owa ustawa m. in. stanowi pewne odstępstwa od tej reguły, gdzie samowolnie, bez wiedzy i zezwolenia właściciela praw majątkowych do danego utworu można bezkarnie rozpowszechniać utwór. Jednym z tych odstępstw od reguły jest sytuacja, gdzie zgodnie z art. 33 [2] Pr. autor. korzysta się z utworów dla celów bezpieczeństwa publicznego lub na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub prawodawczych oraz sprawozdań z tych postępowań. Również zgodnie z art. 33 [5] Pr. autor. wolno korzystać z utworu w postaci obiektu budowlanego, jego rysunku, planu lub innego ustalenia, w celu odbudowy lub remontu obiektu budowlanego. Motywem ustawodawcy było to aby ułatwić owe postępowania podczas których wydawane są decyzje w imieniu państwa tzw. dokumenty urzędowe wyłączone z ochrony prawno autorskiej na podstawie art. 4 pkt 2 Pr. autor.. Dokumenty urzędowe w rozumieniu art. 4 pkt 2 Pr. autor. to takie dokumenty, które powstają w wyniku podejmowanych decyzji władczych ale nie np. w imieniu przez siebie reprezentowanego przedsiębiorstwa ale o decyzje władcze podejmowane w imieniu państwa. Są to wobec tego wszelkie podmioty podejmujące decyzje w ramach toczącego się postępowania przed organami wymiaru sprawiedliwości, organami administracji publicznej (rządowej i samorządowej) jak i wszelkimi innymi organami powołanymi do podejmowania decyzji władczych od których zależy sytuacja prawna jednostki. Projekt budowlany pomimo, że jest niezbędny do uzyskania pozwolenia na budowę nie jest takim dokumentem, gdyż jest tworzony na etapie poprzedzającym decyzję o pozwoleniu na budowę. Dokumentem urzędowym będzie sama decyzja administracyjna o pozwoleniu na budowę. Wobec tego nie naruszamy praw majątkowych do korzystania z utworu i rozporządzania nim oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Jednak nawet dozwolone wykorzystanie utworu nie może zgodnie z art. 35 Pr. autor. naruszać normalnego korzystania z utworu lub godzić w słuszne interesy twórcy. Innymi słowy ustawodawca w pierwszej części zdania ma na myśli, że w pojęciu normalnego korzystania z utworu, jak przyjmuje się w doktrynie, mieści się bowiem takie korzystanie z utworu, za które twórca może spodziewać się pewnych dochodów, niezależnie od tego, w jakiej sytuacji dochodzi do jego wykorzystania. Czyli chodzi o przypadki, gdzie bez zgody twórcy można rozpowszechniać jego utwory ale twórcy pomimo tego należy się wynagrodzenie np. za korzystanie z utworów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c art. 25 oraz art. 33 Pr. autor. twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia. Natomiast poprzez zwrot „godzić w słuszne interesy twórcy” ustawodawca ma na myśli okoliczność, że autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do: 1) autorstwa utworu; 2) oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo; 3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania; 4) decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności; 5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu. Jeżeli natomiast nie ma wyjątków w ustawie w przedmiocie korzystania z utworów to aby nie naruszyć autorskich praw majątkowych można jedynie stosować tzw. prawo cytatu. Zgodnie z art. 29 Pr. autor. wolno przytaczać w utworach stanowiących samoistną całość urywki rozpowszechnionych utworów lub drobne utwory w całości, w zakresie uzasadnionym wyjaśnianiem, analizą krytyczną, nauczaniem lub prawami gatunku twórczości. Ponadto zgodnie z art. 34 Pr. autor. można korzystać z utworów w granicach dozwolonego użytku pod warunkiem wymienienia imienia i nazwiska twórcy oraz źródła. Podanie twórcy i źródła powinno uwzględniać istniejące możliwości. Twórcy nie przysługuje prawo do wynagrodzenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawodawca wyraźnie, racjonalnie zaakcentował, że chodzi o rozpowszechnione urywki utworów (dotarły co najmniej do 2 osób, albo nieograniczonej, niezliczonej ilości osób), a nota bene całość utworu można przytoczyć tylko wówczas gdy są to drobne utwory- nie budzi żadnych, jakichkolwiek wątpliwości, że utwór w postaci parędziesięciu czy kilkudziesięciu stron nie można w żadnym wypadku sposób zaliczyć do kategorii drobnego utworu. Wobec tego jeśli nie działamy w ramach wyjątków określonych w ustawie Pr. autor. to bez zezwolenia, wiedzy osoby posiadającej prawa autorskie majątkowe do utworu bezkarnie możemy rozpowszechniać utwór jedynie w ramach tzw. „prawa cytatu” czyli jeśli jest to: 1) urywek rozpowszechnionego utworu; 2) całość utworu o ile jest to drobny utwór; 3) pod warunkiem wymienienia imienia i nazwiska twórcy oraz źródła; 4) cytat musi koniecznie służyć wyjaśnieniom, analizom krytycznym, nauczaniem lub musi być uzasadnione to prawami gatunku twórczości czyli wówczas jeśli wykorzystujemy utwór zgodnie z celem do którego został on stworzony, przy czym nie chodzi tutaj o sam cel cytatu ale również o ich wzajemne relacje. S.N. w tezie wyroku z dn. z dnia 23 listopada 2004 r., I CK 232/04 zawarł myśl, że przytoczenie cudzego utworu nawet w całości jest dozwolone, jeżeli następuje w celu określonym w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.), przy czym przytaczany utwór musi pozostawać w takiej proporcji do wkładu twórczości własnej, aby nie było wątpliwości co do tego, że powstało własne dzieło. Wobec tego choćby dana osoba rozpowszechniła urywek utworu już rozpowszechnionego (spełniony warunek 1), całość drobnego utworu (spełniony warunek 2), wymieniono imię i nazwisko twórcy oraz źródło (spełniony warunek 3, nie spełnienie owego warunku powoduje kumulację z naruszeniem autorskich praw osobistych z uwagi na brzmienie art. 16 pkt 2 Pr. autor. za co grozi odpowiedzialność cywilnoprawna art. 78 ust. 1 oraz art. 34 ust. 1 Pr. autor. i art. 23 k.c. oraz karnoprawna- art. 115 ust. 1 lub 2- ściganie odbywa się w trybie publicznoskargowym z urzędu); drobny utwór został przytoczony w całości i służyło to w celu wyjaśnienia, analizie krytycznej, nauczania lub było uzasadnione prawami gatunku twórczości czyli zostało wykorzystane zgodnie z celem do którego utwór został stworzony to jeśli ów utwór jako cytat- bez znaczenie czy jest to cytat literacki czy plastyczny którym posługują się takie gatunki twórczości jak pastisz, karykatura czy kolaż- nie będzie stanowił roli podrzędnej do wkładu własnej twórczości to warunek określony w pkt 4 nie zostanie spełniony i zgodnie ze spójną linią orzeczniczą S.N. dochodzi do naruszenia autorskich praw majątkowych za co grozi odpowiedzialność cywilnoprawna- art. 79 ust. 1 oraz art. 29 ust. 1 Pr. autor. i art. 23 k.c.- oraz odpowiedzialność karnoprawna- art. 116 ust. 1 Pr. autor. gdzie zgodnie z art. 122 Pr. autor. ściganie przestępstw określonych w art. 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1, art. 1181 oraz art. 119 następuje na wniosek pokrzywdzonego czyli również w trybie publiczno skargowym ale po uprzednim złożeniu przez pokrzywdzonego oficjalnego wniosku o ściganie. Takie wykorzystanie cudzego utworu stanowi jego zapożyczenie- nie odbywa się na prawach cytatu- a więc działanie, które w braku zgody twórcy narusza jego prawa autorskie majątkowe i również osobiste jeśli nie podano nazwiska autora i źródła z którego pochodzi utwór. Wobec tego twierdzenie, że dokonując poprawek w utworze tworzymy nowy utwór podlegający ochronie prawno- autorskiej oparte jest na głębokim nieporozumieniu. Nie dałoby się pogodzić to z faktem, że w wyroku S.N. z dn. 27 lutego 2009 r. sygn. akt V CSK 337/08 uznano SIWZ za utwór, gdzie strona powodowa domagała się zasądzenia m in. kwoty pieniężnej tytułem naprawienia szkody. Pracownik nie mógł się racjonalnie bronić, że dokonał poprawek w utworze i w efekcie stworzył własny utwór. Bez znaczenia jest fakt czy podał nazwisko twórcy, gdyż sprawa była w przedmiocie naruszenia jedynie autorskich praw majątkowych, które to przejął pracodawca twórcy utworu. Pracodawca nie był uprawniony do roszczenia o ewentualne naruszenie praw autorskich osobistych, gdyż nie był twórcą utworu, a tylko jego pracownik. Wobec tego pracownik strony pozwanej musiał wpierw uzyskać zezwolenie na takie wykorzystanie utworu i nie mógł się tłumaczyć, że stworzył własne dzieło w przypadku gdy zmienił tylko nazwy zakładu. Nawet m.in. na tłumaczenie, przeróbka, adaptacja jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego. W myśl art. 2 ust. 2 Pr. autor. rozporządzanie i korzystanie z opracowania zależy od zezwolenia twórcy utworu pierwotnego (prawo zależne). Na egzemplarzach opracowania należy wymienić twórcę i tytuł utworu pierwotnego. Oczywiście mógłby się bronić tym, że stworzył własne dzieło i przejął utwór na prawach cytatu ale jedynie wówczas gdyby jego wkład twórczej pracy przewyższał cytat, jeśliby nie było wątpliwości, że powstało własne dzieło. W orzecznictwie zostało wyjaśnione, w zgodzie z poglądami doktryny, że „wynagrodzeniem stosownym, odpowiednim” w rozumieniu art. 79 ust. 1 i 2 Pr. autor. jest takie, które mógłby uzyskać autor, gdyby osoba, naruszająca jego prawa majątkowe zawarła z nim umowę o korzystanie z utworu w zakresie dokonanego naruszenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2004 r., II CK 90/03, OSNC 2005, nr 4, poz. 66). W samej treści tego pojęcia mieści się więc element pewnej hipotetyczności, który sprawia, że ustalenie wynagrodzenia w sposób ścisły nie zawsze będzie możliwe, zwłaszcza wtedy, gdy nie ma ustalonych cenników za eksploatację utworu określonego rodzaju na danym polu. Na pewno na ochronę nie będzie zasługiwać prymitywna zmiana jedynie nazw zakładu jak to się stało w przypadku omawianego SIWZ. Oczywiście jeśli chodzi o utwory, które wykorzystamy zgodnie z art. 33 [2] Pr. autor. czyli do celów bezpieczeństwa publicznego lub na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub prawodawczych oraz sprawozdań z tych postępowań nie musimy martwić się o to, że wykorzystujemy całość utworu bez wiedzy i zgody twórcy, producenta czy wydawcy- z uwagi na brzmienie art. 8 ust. 3 Pr. autor. mówiącego, że dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi- pod warunkiem, że oznaczymy utwór nazwiskiem i podamy źródło pochodzenia utworu. Wobec tego wykorzystując np. projekt budowlany nawet w całości nie naruszamy majątkowych praw autorskich z uwagi na art. 33 [2] Pr. autor.. Abstrahując od art. 33 [2] Pr. autor. to nawet gdyby ów przepis prawny nie istniał to nie naruszamy żadnych autorskich praw majątkowych, gdyż ów twórca- pracownik pracował u tegoż samego pracodawcy w związku z czym prawa majątkowe do tegoż utworu przejął pracodawca, któremu dokonujemy jedynie zmian utworu w ramach łączącego strony stosunku pracy. Jednak z uwagi na treść art. 16 pkt 3 Pr. autor. naruszamy autorskie prawa osobiste. Przepis prawny w postaci art. 33 [2] Pr. autor. nie może podważać z przyczyn oczywistych autorskich praw osobistych, które nie podlegają zbyciu i zrzeczeniu się. Co prawda można mówić jedynie o odpowiedzialności cywilnoprawnej- art. art. 78 ust. 1 i art. 23 k.c.. Roszczenie o zadośćuczynienie, które jest ze swej istoty roszczeniem ocennym, szacunkowym, co- przy ustalaniu jego wysokości- zapewnia sądowi orzekającemu znaczny stopień swobody. Ponadto na marginesie należy podnieść, że naruszenie praw majątkowych do utworu powoduje najdotkliwsze skutki prawne na osobie naruszającej prawa majątkowe. Wynika to z prostego faktu, że twórca zawsze może się spodziewać się z rozpowszechniania utworu znacznego dochodu. Nie każde naruszenie osobistych praw autorskich powoduje równocześnie odpowiedzialność karnoprawną. Ustawodawca chroni prawa osobiste twórcy w postaci: 1) autorstwa utworu; 2) oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo; 3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania; 4) decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności; 5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu. Tylko naruszenie pkt 1) i 2) powoduje odpowiedzialność karnoprawną, a to dlatego, że zgodnie z art. 115 ust. 1 i 2 ustawodawca przewidział sankcje karnoprawne w przypadku gdy po pierwsze ktoś przywłaszczy sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania- czyli podpisze się pod utworem, którego nie wykonał lub poda inne nazwisko niż swoje lecz owa podana osoba również nie jest faktycznym twórcą utworu i po drugie jeśli ktoś rozpowszechnia cudzy utwór bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy. Sytuacja bardzo się komplikuje gdy wykorzystujemy utwór w działalności nie objętej art. 33 [2] Pr. autor. i którego prawa majątkowe autorskie należą do innego pracodawcy np. wykorzystamy utwór ze strony internetowej, który to utwór nie należy do pracodawcy z którym jesteśmy w stosunku pracy. Świetnym przykładem jest wyrok S.N. z dn. 27 lutego 2009 r. sygn. akt V CSK 337/08, który uznał SIWZ- Specyfikację Istotnych Warunków Zamówienia za utwór podlegający ochronie prawo- autorskiej. Sądy obu instancji tj. Sąd Okręgowy jako sąd pierwszoinstancyjny i Sąd Apelacyjny jako sąd drugoinstancyjny całkowicie się skompromitowały uznając SIWZ, że jest dokumentem urzędowym w myśl art. 4 pkt 2 Pr. autor. i nie podlega ochronie z tegoż tytułu. Natomiast najprościej mówiąc dokumenty urzędowe to takie dokumenty które zostają wydane w imieniu państwa, całego społeczeństwa czyli wydane przez wymiar sprawiedliwości, organ administracji publicznej (rządowej i samorządowej) jak i wszelkie inne organy powołane do podejmowania decyzji władczych od których zależy sytuacja prawna jednostki. Stan faktyczny sprawy był taki, że pracownik ściągnął ze strony internetowej SIWZ innego pracodawcy i zmieniając tylko nazwy zakładów wykorzystał w ramach obowiązków służbowych ów utwór. Zauważyłem, że sądy czynią błahe błędy w tej materii nie mogąc pojąc elementarnej kwestii i zrozumieć czym jest materiał urzędowy iż chodzi po prostu o wydawanie decyzji w imieniu państwa od których zależy sytuacja prawna jednostki czy też całego społeczeństwa. Nawet S.N. nie potrafi stanowczo wyrazić poglądu w przedmiocie czy ktoś jest czy nie jest funkcjonariuszem publicznym. Według mojego poglądu są to wszelkie podmioty podejmujące decyzje w ramach toczącego się postępowania przed organami wymiaru sprawiedliwości, organami administracji publicznej (rządowej i samorządowej) jak i wszelkimi innymi organami powołanymi do podejmowania decyzji władczych od których zależy sytuacja prawna jednostki. Chybionym jest wobec tego stwierdzenie S.N. uzasadnieniu wyroku z dnia 27.11.2000 r. - WKN 27/00, OSNKiW 2001, nr 3-4, poz. 21 tu cytuję: „Aby można było uznać, że ktoś jest lub nie jest funkcjonariuszem publicznym, konieczne jest m.in. ustalenie zakresu ciążących na nim obowiązków i przysługujących mu uprawnień”. Takowe kryteria mogą jedynie po części stanowić o tym czy dana osoba „pełni funkcję publiczną” (regulacja zakresu działania danej instytucji czy zawodu oraz wykorzystywanie w swojej pracy publicznych środków finansowych), gdyż pojęcie „pełnienie funkcji publicznej” jest znaczeniowo szersze niż pojęcie „funkcjonariusz publiczny”. Irytuje mnie takowa nieumiejętność wyrażania myśli przez słowo pisane przez S.N.. Po prostu osoba pełniąca funkcję publiczną to osoba która dysponuje- rozporządza środkami pieniężnymi, publicznymi, a funkcjonariusz publiczny to osoba wydająca decyzje władcze w imieniu państwa. Właściwa interpretacja pojęcia „funkcjonariusz publiczny” ma ogromną wagę z uwagi na ponoszenie ewentualnej odpowiedzialności karnej na podstawie art. 231 k.k.. Również występują niejednolite poglądy w doktrynie i judykatach S.N. co do zwrotu „osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej”. Nie ma jakichkolwiek wątpliwości, że do kręgu „innej instytucji państwowej” określonej art. 115 § 13 pkt 6 k.k. nie można zaliczyć przedsiębiorstwa państwowe, spółdzielnie czy organizacje społeczne, gdyż ich celem nie jest podejmowanie decyzji władczych, a jedynie między innymi pełnienie funkcji o charakterze gospodarczym czy też usługowym (por. A. Zoll [w:] Komentarz..., t. 2, s. 706). Wracając na grunt ochrony prawno- autorskiej to S.N. w wyroku z dn. 27 lutego 2009 r. Sygn. akt V CSK 337/08 oceniając czy SIWZ może być utworem miał na względzie konwencję berneńską zawężającą możliwość wyłączenia utworów spod ochrony. W uzasadnieniu wywodził, że okoliczność, iż art. 36 Pr.z.p. określa katalog niezbędnych elementów specyfikacji istotnych warunków zamówienia co niewątpliwie ogranicza swobodę twórczą, nie przesądza jednak o braku indywidualnego charakteru dzieła. Przepis ten wyznacza jedynie zakres koniecznych elementów specyfikacji, pozostawiają twórcy takiego utworu dostatecznie dużą swobodę w zakresie opisu przedmiotu zamówienia i sposobu przygotowania ofert, a także opisu kryteriów, którymi zamawiający będzie się kierował przy wyborze oferty. Przez analogię do projektu budowlanego czy wykonawczego to fakt, że Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133) określa zakres i formę projektu nie oznacza, że twórca nie wkłada w pracę indywidualną działalności twórczej. Do swobodnego uznania twórcy pozostaje układ poszczególnych elementów, sposób formułowania myśli (słownictwo, składnia), formę wyrazu, dobór elementów fakultatywnych, a także takich, które nie są przewidziane wprost w owym akcie prawnym rangi podstawowej. Innymi słowy można stworzyć inną strukturę działów, podrozdziałów, nazwy działów, podrozdziałów- przynajmniej inaczej je nieco sformułować. W ramach każdego z nich każdy inaczej nieco opisze tak ważny dział projektu jak plan BiOZ. Chodzi o to aby potępić prymitywne, jawne kopiowanie tekstu gdzie wkład własnej twórczej w pracy czasami nie wynosi nawet 1%, gdyż jest to działanie sprzeczne z dobrym obyczajem czyli pasożytnicze. Fakt, że dany utwór musi odpowiadać pewnym kryteriom nie pozbawia tego dokumentu cech utworu. Przepisy co do zasady pozostawiają autorowi dostateczną swobodę twórczą, gdy chodzi np. o sformułowania myśli w poszczególnych rozdziałach. Zgodnie z tezą S.N. z dnia 25 stycznia 2006 r., I CK 281/05 „Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utworem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.) może być kompilacja wykorzystująca dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja i sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności”. Na marginesie warto podać, że zgodnie wyrokiem S.A. w Krakowie z dnia 20 lipca 2004r. (I ACa 564/04, TPP 2004/3-4/155) głębokie linkowanie do utworu należy rozumieć jako rozpowszechnianie tegoż utworu do którego podano link. Ów sąd prawomocnym wyrokiem uznał, że głęboki link (deep link), umożliwiający natychmiastowe i bezpośrednie otwarcie danej witryny z pominięciem struktury nawigacyjnej strony głównej portalu umożliwiające dowolnemu użytkownikowi portalu natychmiastowe i bezpośrednie zapoznanie się z danym utworem jest rozpowszechnianiem danego utworu. Sąd motywował to tym, że gdyby taki deep link nie został zamieszczony to dostęp do konkretnego utworu, którego dotyczyło odesłanie wymagałoby znajomości adresu danej witryny i podjęcia przez użytkowników wielu czynności wyszukiwawczych.

paruslex napisał(a):

Interpretacje osób trzecich wkleił KP AnLex, nie ja, jakby sugerował Twój post.

paruslex napisał(a):

trochę się szkodo zakręciłeś

Kancelaria Prawna AnLex napisał(a):

Kwalifikacja prawna czynu w kpw - opinia sędziego SN na temat terminologii i jej zastosowania:

isp.policja.pl/download.php?s=12&id=659

Ciekawa opinia i rozwiewa chyba nasz spór, czy można ten termin stosować do wykroczeń (np. kolizji drogowych).

Oczywiście nikt nie odbiera nikomu prawa do recenzowania innych, ale robienie tego w odniesieniu do osoby fizycznej lub prawnej wymaga jednak dużego wyczucia, czego sobie i Państwu życzę.