Złamanie nogi - rehabilitacja

korel napisał(a):

agula napisał(a):

znowu stosujesz swoiste uogólnienie problemu.ja nawet nie wiem czy można zakwalifikować kazus Korela jako błąd w sztuce. nie jesteśmy biegłymi ani lekarzami.nie jestem sądem, "który prawo Ci da" ani specem od przedmiotowej materii. i uwierz mi że USA nam nie grozi z ich kazuistyką

Agula, jak zwykle masz rację 🙂
Ja sam nie wiem czy mój przypadek jest błędem w sztuce, ale mam ochotę to sprawdzić. Sam mam wątpliwości 😠 czy jest sens i szansa na sądowe spory.
Tu nie chodzi o to że np. salowa była brzydka i z tej przyczyny nie ma zrostu, albo może sala była pomalowana na drażniący kolor wywołujący migrenę.
Tu chodzi o fachową wiedzę i to na podstawie wątpliwości innych lekarzy którzy wyrażają zdziwienie że takie leczenie zostało zastosowane.
To fakt, że wykazanie tego i to jeszcze oficjalne zaświadczenie przez innego lekarza że jakiś doktor popełnił błąd, to jest wyzwanie. Nie wiem czy realne 😠

agula napisał(a):

Piotr nie zgadzam się z Tobą.to fakt każdy popełnia błędy-tylko jeżeli wybierasz zawód lekarza ten błąd może kosztować życie lub zdrowie.jeżeli jesteś adwokatem sędzią lub prokuratorem - twój błąd kosztować może wolność drugiego człowieka.od takich zawodów należy wymagać czegoś więcej.

sawa-z-wawa napisał(a):

Przysłuchuje się waszej dyskusji i wiem z doświadczenia, że pozywanie lekarza za błąd w sztuce to droga przez mękę i na ogół kończy się przegraną. Środowisko lekarskie jest hermetyczną korporacją w której obowizuje kodeks nie szkodznia komlegom /sama pracuje z lekarzami choć nie jestem lekarzem/. Żaden z nich nie poświadczyw sądzie przeciw drugiemu. W cztery oczy w rozmowie z pacjentem ci mniej doświadczeni pozwalają sobie na krytyke kolegi, później każdy się wycofa. Tzw. niezalezne komisje lekarskie tak napisza opinie do sadu, że nic konkretnego z niej nie będzie wynikać. Poza tym trzeba do pisania pism procesowych wynająć prawnika /koszty/. Sądy bardzo niechętnie widzą stronę nie reprezentowana przez prawnika, taka osoba fizyczna jest totalnie w sądzie olewana i lekceważona. Sprawa trwa latami, ponosi sie duże koszty procesowe i nie wszyscy dożywaja jej zakończenia. Znam jednak osoby, które poniosły ten trud i maja satysfakcję pomimo niekorzystnych wyroków. Najlepiej poradzić sie w tej sprawie z doświadczonym prawnikiem.

pgb1979 napisał(a):

No jak czytam tą dyskusję to w sumie teraz mogę powiedzieć, że jedna i druga strona ma troche racji (czyli Korel z Agulą i Maczek z pgb). Hmm, miałem kiedyś taką sytuację, która być może pozbawiła mnie jakiejś tam kariery sportowej.Trenowałem w jednym z pierwszoligowych klubów ale mecze rozgrywałem w rezerwach w 4 lidze. Doznałem kotuzji. I przez rok chodziłem od lekarza do lekarza. Zwiedziłem ich chyba 8 az trafiłem na tego u którego lecze obecnie tą kontuzję. Tamci aplikowali mi rózne leczenia które nic nie dawały. Ten obecny wyleczył mi kontuzje w miesiąc.Dobrze zdiagnozował, dobre lekarstwa podał i po kłopocie. No i w sumie czy miał bym podać tych wszystkich lekarzy do sądu? Nie przszło mi to wówczas do głowy, choc do przygody z tym klubem już nie wróciłem więc mógłbym miec pretensje do lekarzy ze byc moze złamali mi kariere nieumiejetnym diagnozowaniem i leczeniem. Poprostu pomyślałem wówczas, że jest niewielu dobrych lekarzy. To samo dziś mogę powiedzieć np. o mechanikach samochodowych. Również uwazam że jest ich niewielu dobrych. I tak naprawde własnie w kazdym zawodzie tak jest. Ostatnio rozmawiałem z kolegą chirurgiem, który powiedział mi, że duża część młodych lekarzy oraz studentów nie powinna zajmowac się tym zawodem, ale poprzez róznego rodzaju kombinacje trafiają tam i potem własnie odwalają fuszerkę. Ale czy własnie wszystko w naszym kraju nie jest takie? Bo ja uwazam że tak.Chyba powinniśmy zostać politykami, utworzyc np. Partie Połamańców i walczyc gdzies na górze o to zeby w tych szczególnych zawodach pracowali ludzie z powołania. Ale niestety nawet tam na górze pracują partacze którzy przymykają oczy na wszystko myśląc tylko o własnym interesie. Oto Polska własnie...

korel napisał(a):

agula napisał(a):

Piotr nie zgadzam się z Tobą.to fakt każdy popełnia błędy-tylko jeżeli wybierasz zawód lekarza ten błąd może kosztować życie lub zdrowie.jeżeli jesteś adwokatem sędzią lub prokuratorem - twój błąd kosztować może wolność drugiego człowieka.od takich zawodów należy wymagać czegoś więcej.

Ano właśnie, dlaczego pacjent ma cierpieć dlatego że trafił na kiepskiego lekarza. Tłumaczenie, że w każdym zawodzie są lepsi i gorsi mnie nie przekonuje.
Polecam wizytę w szpitalu i zażądanie żeby właśnie zoperował nas ten gorszy lekarz ! Nie ma chętnych ?
Jesli ja coś spieprzę u siebie w pracy, dostaję po premii albo wylatuję. Choć to nie jest zawód społecznego zaufania. Jak mechanik nie dokręci jednej śruby w kole samochodu, to robimy awanturę. To może być sprawa naszego zdrowia.
A tu ? Nie może byc pobłażania dla kiepskiej opieki lub błędu lekarza. I tu nie chodzi o pieniactwo, tu chodzi o zdrowie własne lub innych.
Jeśli lekarz jest partacz, to nie powinien być tam gdzie jest. Albo powienien być tylko asystentem kompetentnego fachowca, albo wysyła się go na doszkolenie i dopiero wtedy wraca na stanowisko, albo powinien zostać salowym. A kto ma powiedzieć i zaświadczyć o tym ? Inni lekarze ? Wątpię aby to działało. Więc pozostają tylko pacjenci 🙂

alakali napisał(a):

Sawa ma rację ,że lekarz nie stanie przeciwko lekarzowi. Nektóre zawody są bardzo hermetyczne i działają za zasadzie "kruk krukowi oka nie wykole".

korel napisał(a):

alakali napisał(a):

Sawa ma rację ,że lekarz nie stanie przeciwko lekarzowi. Nektóre zawody są bardzo hermetyczne i działają za zasadzie "kruk krukowi oka nie wykole".

To prawda. Zmotywowaliście mnie jeszcze bardziej 😉
Poczytam sobie różne casusy i sprawdzę czy mam jakieś szanse. Jeśli tak, to zawalczę. Bo do tej pory nikt z przeciwników walki o swoje prawa mnie nie przekonał, że jeśli lekarz coś spatroli, to moim obowiązkiem jest to zaakceptować, bo tak po prostu mam być.
Trzeba na spokojnie posprawdzać możliwości i wtedy uwidim 🙂

pgb1979 napisał(a):

Hehehe, wiedziałem Ala ze Cie wciągnie ta stronka, tez kiedys w to wszedlem i tez nie wyslałem smsa na koniec. Nie cierpie naciągaczy 🙂

pgb1979 napisał(a):

Aha, bo tak odbieglismy od tematu rehabilitacji 🙂 Czy to normalne, że po 2 miesiącach od złamania móc chodzic bez problemów o jednej kuli? Z tym ze kula jest przy zdrowej nodze. I czy takie chodzenie o jednej kuli nie obciąża bardziej np. kręgosłupa? Dziś nawet jak sprzątałem auto i zaczął padać deszcz to szybko wszystko zanosiłem bez kul i niewiele kulałem.Nie wiem czy tak powinienem, bo jeszcze niechcący mi sie złamie gwóżdz jak Magdzie i będzie lipa... 😠

agula napisał(a):

Piotrek miałam podobne dylematy.a więc chodzenie bez kul gdy masz tzw stabilny układ gwoździowo - śrubowy mija się z celem.kość nie pracuje bo jest unieruchomiona.oczywiście stopniowe obciążanie jak najbardziej, czy chodzenie o jednej kuli ale nie pełne "normalne"stawanie. dopiero po dynamizacji można zacząć właściwą prace bez kul- to słowa mojego rehabilitanta i 2 ortopedów.czytałam że chodzenie z jedną kulą znacznie obciąża kręgosłup, jednak i tak nas to czeka wcześniej czy później.najważniejsze żeby właściwie stąpać.maczek mówi że trzymasz kulę przy zdrowej nodze i stawiasz ją jednocześnie z chorą nogą.

maczek napisał(a):

Ludziska - jak chodzicie o jednej kuli to nie przekrzywiajcie sie na zdrowa strone, ustawcie sobie odpowiednia wysokosc kuli tak zeby chodzic prosto. Przechylanie sie na lewo czy prawo to czesty blad, ja za cos takiego dostalem opieprz od mojej rehabilitantki. Potem pokazala mi jak sie prawidlowo chodzi. Po prostu trzeba chodzic tak jak sie normalnie chodzi a kula sie jedynie podpierac, nie wolno sie przechylac na zadna strone bo to meczarnia dla kregoslupa.

alakali napisał(a):

Muszę Wam powiedzieć,że już jeżdżę samochodem.Najdalszą trasę zrobiłam aż 30 km.Więc na trasie nie jest tak żle, w mieście gorzej.Właśnie dlatego zaczęła mi dokuczać noga.Za dużo deptania a mam własnie prawą walnietą.O poniedziałku mam zamiar jeżdzić na basen.Wcześniej bałam się,że nie poradzę sobie tam z kulami i przewrócę sie.Teraz już pewniej stąpam po ziemi matce. 🙂:D:D:D:D

agula napisał(a):

Piotrek miałam podobne dylematy.a więc chodzenie bez kul gdy masz tzw stabilny układ gwoździowo - śrubowy mija się z celem.kość nie pracuje bo jest unieruchomiona.oczywiście stopniowe obciążanie jak najbardziej, czy chodzenie o jednej kuli ale nie pełne "normalne"stawanie. dopiero po dynamizacji można zacząć właściwą prace bez kul- to słowa mojego rehabilitanta i 2 ortopedów.czytałam że chodzenie z jedną kulą znacznie obciąża kręgosłup, jednak i tak nas to czeka wcześniej czy później.najważniejsze żeby właściwie stąpać.maczek mówi że trzymasz kulę przy zdrowej nodze i stawiasz ją jednocześnie z chorą nogą.

pgb1979 napisał(a):

agula napisał(a):

Piotrek miałam podobne dylematy.a więc chodzenie bez kul gdy masz tzw stabilny układ gwoździowo - śrubowy mija się z celem.kość nie pracuje bo jest unieruchomiona.oczywiście stopniowe obciążanie jak najbardziej, czy chodzenie o jednej kuli ale nie pełne "normalne"stawanie. dopiero po dynamizacji można zacząć właściwą prace bez kul- to słowa mojego rehabilitanta i 2 ortopedów.czytałam że chodzenie z jedną kulą znacznie obciąża kręgosłup, jednak i tak nas to czeka wcześniej czy później.najważniejsze żeby właściwie stąpać.maczek mówi że trzymasz kulę przy zdrowej nodze i stawiasz ją jednocześnie z chorą nogą.

Dzięki Aga za info. W sumie to narazie jak mam bardzo delikatny zrost to nie bede przesadzal z chodzeniem o jednej kuli. Bardziej mi tylko na tym zalezało pod kątem noszenia talerza itp. bo o dwóch sie nie da tego robic.

alakali napisał(a):

chmureeczka napisał(a):

Tak sobie siedzę i czytam te Wasze posty. Sama już nie wiem, co mam myśleć o moim nieszczęsnym złamaniu. Mam w kostce osiem gwoździ (śrubek?) i płytkę- złamanie w stawie skokowym. Nie wiem, jak to się fachowo nazywa. Wyciągną mi to za rok, dwa. Tak powiedział lekarz. Cztery miesiące już walczę ze swoją niedyspozycją i jeszcze nie widzę końca. Wędruję po domu bez kul. Wchodzę i schodzę po schodach jak małe dziecko. Boję się spróbować tak po dorosłemu. Nie mam pojęcia też kiedy w końcu uda mi się uklęknąć, czy ukucnąć. Makabra.

Ja od połowy kwietnia mam złamaną nogę w kostce ,co prawda nie mam żadnych śrubek i płytek, bo nie miałam przemieszczeń.Tyle tylko że po 7 tyg nie było widać żadnego zrostu,a wręcz przeciwnie ma le odwapnienie. Ja próbuję już przykucać.Nie powiem nie było lekko,ale idzie coraz lepiej.Masz rację te wygibasy przy podnoszeniu to jak u małego dziecka.No niestety widocznie tak musi być i nie przejmu się.Wszczyscy tutaj z forum i nie tylko po wyskoczeniu z gipsu czy wyciagów tak zaczynaliśmy. Ja w domu też czasami chodzę bez kul. Nakrzyczeli na mnie no łapie w biegu.Na zewnątrz idę zawsze przynajmniej z jedna kulą.Noga w stawie pracuje już nieżle,ale w udzie od tyłu coś mi jeszcze blokuje,tak że jeszcze kuśtykam.I też nie wiem czy to jeszcze jest normalne,czy już nie powinnam podskakiwać sobie.

alakali napisał(a):

A ja jestem po 10 km na rowerze. Noga jest ok.Musze Wam powiedzieć że okłady z borowiny są rewelacyjne.Noga ma coraz mniejszy obrzęk. Muszę kupić sobie na allegro licznik.Lubię wiedzieć ile przejechałam.Teraz odpoczywam z laptopem na brzuchu i Rambusiem (York)obok a tu cisza w eterze.😉😉😉😉😉