Złamanie nogi - rehabilitacja

Dota napisał(a):

Dota napisał(a):

LillaKorn napisał(a):

Dota dostałaś zabiegi od ortopedy czy skierowanie do placówki rehabilitacyjnej. Pytam bo ja poza zabiegami od ortopedy nie dostałam nic. Pewnie dlatego, że się jeszcze nie zrosłam!

Od ortopedy dostałam skierowanie na rehabilitację ale z NFZ termin był na 22 września więc poszłam na płatną (45zł) wizytę do lekarza od rehabilitacji do przychodni i dał mi 10 zabiegów (też płatnych 100zł) zawsze to trzy tychodnie do przodu.
Za tydzień postaram się o dzienną rehabilitację w sanatorium w Sopocie (z NFZ), zapisy na IV kwartał są 8 września.

Ja też jeszcze nie zrośnięta więc rehabilitantka dobiera ćwiczenia do moich możliwości.
Trochę śruby w stawie skokowym przeszkadzają.

LillaKorn napisał(a):

Ja dostałam od swojego ortopedy skierowanie na zabiegi: wirówka, laser, ćwiczenia. Było to tuż po zdjęciu gipsy (25.05). Wówczas nigdzie nie było zapisów! Uznałam, że te zabiegi są niezbędne od zaraz więc płaciłam extra. Teraz sytuacja jest taka, że zabiegi mam zaliczone. Od czasu do czasu spotykam się prywatnie z rehabilitantem, ktory najpierw patrzy na zdjęcie potem każe mi robić różne ćwiczenia. Cały czas odnoszę wrażenie, że moja rehabilitacja powinna być intensywniejsza.

Dota napisał(a):

To sanatorium w Sopocie MSWiA prowadzi kwartalne zapisy i teraz będą na X, XI i XII.
Taki dzienny pobyt rehabilitacyjny w sanatorium trwa ok. 3 godzin.

LillaKorn napisał(a):

A można się zapisać bez skierowania? "Za Falochrpnem",gdzie zrobiłam jedno podejście tlumaczyli mi, że tylko ze skierowaniem jest możliwe zapisanie się w kolejce.

Dota napisał(a):

LillaKorn napisał(a):

A można się zapisać bez skierowania? "Za Falochrpnem",gdzie zrobiłam jedno podejście tlumaczyli mi, że tylko ze skierowaniem jest możliwe zapisanie się w kolejce.

Nie, bez skierowania nie można.
Moje skierowanie wypisane jest przez lekarza rodzinnego w książeczce RUM. W treści wymienione jest z nazwy Sanatorium MSWiA HELIOS w Sopocie - skierowanie na dzienny pobyt rehabilitacyjny.

LillaKorn napisał(a):

Czy to nie ma związku z odbywaniem świadczenia rehabilitacyjnego? Moj ortopeda mówi, że mam odbyć te zabiegi co mi wypisał i ćwiczyć wg wskazówek rehabilitanta.

witch napisał(a):

No i wszystko jasne. 10-go września wyjęcie śruby z więzozrostu. Teraz tylko muszę wykonać trochę różniastych badań, spotkać się z anestezjologiem i kłaść się na oddział.
Początek końca ?

Dota napisał(a):

Fajnie, że wkrótce będziesz mieć już to za sobą.

witch napisał(a):

Dobrze by było. Ale nie ma tak. Tą przyjemność będą mi dozować abym nie doznała szoku 🙂

dusia1984 napisał(a):

Ja właśnie wróciłam ze szpitala o jedną śrubkę lżejsza 🙂, z jednym szewkiem i z bardzo dobrymi rokowaniami na szybki powrót do sprawności, a za trzy tygodnie do kolejnej kontroli.

alawpr napisał(a):

Wracajac do rehabilitacji,w szpitalu w którym jestem leczona i jak już pisałam wczesniej kładą mnie tam na 3-4 dni na kontrolne badania,RTG itp, rehabilitacje przechodzi się też w tym szpitalu.Na początku stacjinarnie po tydzień, dwa w zależności od problemu a póżniej uczęszcza się na rehabilitację dzienną.Wszystkich połamańców czy tych w samych gipsach czy drutowanych zaraz po zabiegach biorą pod swoje skrzydła rehabilitanci i do czasu wyjścia do domu pracują z chorymi.Uważam ,że to bardzo dobre rozwiązanie,bo nie trzeba od nowa wszystkiego tłumaczyc i taki rehabilitant wie wszystko o chorym a po drugie wie się jak pracowac z połamanym kustykiem już w domu.Przecież rehabilitacja to następny etap leczenia i chyba powinno by tak wszędzie.

alawpr napisał(a):

Ostatnio leżała ze mną dziewczyna,po zabiegu drutowania,lekarze chcieli ja wypisac do domu a rehabilitant nie pozwolił,gdyż nie nauczyła się dostatecznie dobrze poruszac o kulach i nie przerobiono wszystkich cwiczeń.

witch napisał(a):

dusia1984 napisał(a):

Ja właśnie wróciłam ze szpitala o jedną śrubkę lżejsza 🙂, z jednym szewkiem i z bardzo dobrymi rokowaniami na szybki powrót do sprawności, a za trzy tygodnie do kolejnej kontroli.

Dusia długo trwało samo wyjęcie, jakie miałaś znieczulenie i czy jest czego się bać ?
Szczęściara 🙂

Dota napisał(a):

alawpr napisał(a):

Wracajac do rehabilitacji,w szpitalu w którym jestem leczona i jak już pisałam wczesniej kładą mnie tam na 3-4 dni na kontrolne badania,RTG itp, rehabilitacje przechodzi się też w tym szpitalu.Na początku stacjinarnie po tydzień, dwa w zależności od problemu a póżniej uczęszcza się na rehabilitację dzienną.Wszystkich połamańców czy tych w samych gipsach czy drutowanych zaraz po zabiegach biorą pod swoje skrzydła rehabilitanci i do czasu wyjścia do domu pracują z chorymi.Uważam ,że to bardzo dobre rozwiązanie,bo nie trzeba od nowa wszystkiego tłumaczyc i taki rehabilitant wie wszystko o chorym a po drugie wie się jak pracowac z połamanym kustykiem już w domu.Przecież rehabilitacja to następny etap leczenia i chyba powinno by tak wszędzie.

Prawdę piszesz.
Telefonowanie po przychodniach i te upokarzające odpowiedzi typu "do rehabilitanta to dopiero za 4 miesiące" albo "już na ten rok nie ma zapisów" itp. dobijają.

LillaKorn napisał(a):

alawpr napisał(a):

Ostatnio leżała ze mną dziewczyna,po zabiegu drutowania,lekarze chcieli ja wypisac do domu a rehabilitant nie pozwolił,gdyż nie nauczyła się dostatecznie dobrze poruszac o kulach i nie przerobiono wszystkich cwiczeń.

Mnie wypisano w trzeciej dobie ze wskazówkami, że mam jak najwięcej leżeć. żaden rehabilitant się mną nie interesował. Na pierwszej kontroli w przychodni ortopeda objechal mnie, że nie umiem chodzić o kulach (lekarza oczywiście zmieniłam). Ot historia czlowieka połamanego w wielkim mieście. Co kraj to obyczaj!

LillaKorn napisał(a):

alawpr napisał(a):

Ostatnio leżała ze mną dziewczyna,po zabiegu drutowania,lekarze chcieli ja wypisac do domu a rehabilitant nie pozwolił,gdyż nie nauczyła się dostatecznie dobrze poruszac o kulach i nie przerobiono wszystkich cwiczeń.

Mnie wypisano w trzeciej dobie ze wskazówkami, że mam jak najwięcej leżeć. żaden rehabilitant się mną nie interesował. Na pierwszej kontroli w przychodni ortopeda objechal mnie, że nie umiem chodzić o kulach (lekarza oczywiście zmieniłam). Ot historia czlowieka połamanego w wielkim mieście. Co kraj to obyczaj!

aga-ka16 napisał(a):

LillaKorn napisał(a):

alawpr napisał(a):

Ostatnio leżała ze mną dziewczyna,po zabiegu drutowania,lekarze chcieli ja wypisac do domu a rehabilitant nie pozwolił,gdyż nie nauczyła się dostatecznie dobrze poruszac o kulach i nie przerobiono wszystkich cwiczeń.

Mnie wypisano w trzeciej dobie ze wskazówkami, że mam jak najwięcej leżeć. żaden rehabilitant się mną nie interesował. Na pierwszej kontroli w przychodni ortopeda objechal mnie, że nie umiem chodzić o kulach (lekarza oczywiście zmieniłam). Ot historia czlowieka połamanego w wielkim mieście. Co kraj to obyczaj!

Mnie jak tylko zagipsowali to postawili na nogi. Lekarz powiedział, że wyjdę do domu dopiero jak nauczę się chodzić o kulach. Trudno było po 2 tyg. leżenia utrzymać się na 1 nodze...Ale udało się i po 3 dniach pracy z rehabilitantem(młody był i ładny, aż mój mąż codziennie był obecny przy chodzeniu) wyszłam...Także widać, że co szpital to inne podejście do pacjenta.
Pozdrawiam wszystkich po dłuższej nieobecności. Miałam co czytać - nie próżnowaliście 😉
Lilla - trzymaj się jutro :0 Trzymam kciuki i napisz jak było!

LillaKorn napisał(a):

alawpr napisał(a):

Ostatnio leżała ze mną dziewczyna,po zabiegu drutowania,lekarze chcieli ja wypisac do domu a rehabilitant nie pozwolił,gdyż nie nauczyła się dostatecznie dobrze poruszac o kulach i nie przerobiono wszystkich cwiczeń.

Mnie wypisano w trzeciej dobie ze wskazówkami, że mam jak najwięcej leżeć. żaden rehabilitant się mną nie interesował. Na pierwszej kontroli w przychodni ortopeda objechal mnie, że nie umiem chodzić o kulach (lekarza oczywiście zmieniłam). Ot historia czlowieka połamanego w wielkim mieście. Co kraj to obyczaj!

LillaKorn napisał(a):

aga-ka16 napisał(a):

LillaKorn napisał(a):

Mnie wypisano w trzeciej dobie ze wskazówkami, że mam jak najwięcej leżeć. żaden rehabilitant się mną nie interesował. Na pierwszej kontroli w przychodni ortopeda objechal mnie, że nie umiem chodzić o kulach (lekarza oczywiście zmieniłam). Ot historia czlowieka połamanego w wielkim mieście. Co kraj to obyczaj!

Mnie jak tylko zagipsowali to postawili na nogi. Lekarz powiedział, że wyjdę do domu dopiero jak nauczę się chodzić o kulach. Trudno było po 2 tyg. leżenia utrzymać się na 1 nodze...Ale udało się i po 3 dniach pracy z rehabilitantem(młody był i ładny, aż mój mąż codziennie był obecny przy chodzeniu) wyszłam...Także widać, że co szpital to inne podejście do pacjenta.
Pozdrawiam wszystkich po dłuższej nieobecności. Miałam co czytać - nie próżnowaliście 😉
Lilla - trzymaj się jutro :0 Trzymam kciuki i napisz jak było!

aga-ko16 mój chrzest bojowy nastąpi pojutrze 2.09 .

aga-ka16 napisał(a):

O no to dobrze...Szkoda tylko, że nie ominą Cię korki związane z uroczystościami.
I tak trzymam kciuki.

aga-ka16 napisał(a):

U mnie w piątek kontrola i wyjęcie drucików. Na pewno zmiana gipsu, ciekawe tylko, czy zezwolą już na ten lekki.