Złamanie nogi - rehabilitacja

jasmar napisał(a):

witch napisał(a):

Aurora napisał(a):

Rozumiem, też kiedyś pisałam, że najgorsze były dla mnie schody i samo chodzenie. Obecine po schodach wchodzę normalnie (ale trzymam się poręczy), a schodzę dostawiając nogę.

Z wchodzeniem nie mam najmniejszego problemu. Wchodzę tak jak opisujesz - bez kuli, trzymając się tylko poręczy ale idzie mi to sprawnie i bezboleśnie. Schodzę z jedną kulą i trzymając się poręczy. Nie dostawiam nogi do nogi,staram się schodzić normalnie (przemiennie) trwa to jednak długo i strasznie się pocę przy tej czynności ale idę. Wolę dłużej schodzić i bardziej się umęczyć ale niech ta zołza uczy się od początku poprawnego chodu 🙂

Jak to czytam to zazdroszczę i mam nadzieję, ze za miesiąc będę też na takim etapie co Wy. Mnie problem jeszcze sprawia obuwie-tzn wcisnęłam się w jakieś stare kozaki-na płaskim, zamek z boku i wiązanie z przodu, które poluzowałam na maxa. ale i tak było mi już potem źle w tych butach. Też tak macie czy tylko moja noga taka felerna???

witch napisał(a):

Może dla lepszego samopoczucia zapomnij, że to kule ale wyobrażaj sobie że to kijki do nordic walking 🙂 a Ty doginasz z nimi dla zdrowotności.
Przyjdzie czas, że stopniowo najpierw jeden potem drugiej podziękujesz za "pomoc". Już niedługo.

jasmar napisał(a):

Jak to czytam to zazdroszczę i mam nadzieję, ze za miesiąc będę też na takim etapie co Wy. Mnie problem jeszcze sprawia obuwie-tzn wcisnęłam się w jakieś stare kozaki-na płaskim, zamek z boku i wiązanie z przodu, które poluzowałam na maxa. ale i tak było mi już potem źle w tych butach. Też tak macie czy tylko moja noga taka felerna???

jasmar napisał(a):

Mnie problem jeszcze sprawia obuwie-tzn wcisnęłam się w jakieś stare kozaki-na płaskim, zamek z boku i wiązanie z przodu, które poluzowałam na maxa. ale i tak było mi już potem źle w tych butach. Też tak macie czy tylko moja noga taka felerna???

LillaKorn napisał(a):

witch napisał(a):

Może dla lepszego samopoczucia zapomnij, że to kule ale wyobrażaj sobie że to kijki do nordic walking 🙂 a Ty doginasz z nimi dla zdrowotności.
Przyjdzie czas, że stopniowo najpierw jeden potem drugiej podziękujesz za "pomoc". Już niedługo.

"Przyjażniłam" się ze swoimi kulami ponad 9 m-cy! Dlatego nikt mnie do końca życia nie namówi na nordic walking.

alawpr napisał(a):

edziag napisał(a):

widzę, że wszyscy w rodzinnych pieleszach się grzeją 🙂 odezwę się jutro, ja też powoli do żywych wracam, chociaż kule wkurzają mnie na maxa a najbardziej to że jak bym ich nie oparła za 5 sekund lądują z wielkim hukiem na podłodze bez względu na to gdzie jestem wzbudza to ogólną sensację wrrrrrr...
stopa nie zgina mi się nic, została na 90 stopniach i ani drgnie przez to nawet jak idę o kulach to kuleję 🙁 jeju ile to jeszcze potrwa....

Edziag ,ja jak musze odstawic kule to musze sie nagłówkowac gdzie je oprzec ,żeby tez nie rąbneły.Masakra jakaś,pilnuje ich niemiłosiernie ,bo jakby rabneły dalej w miejsce gdzie nie siegne to mogiła ,zostane w tym miejscu na amen do czasu jak nie przyjdzie ratunek. Czasem jak jestem sama to mam schizę na ich punkcie i pilnuje ich jak oka w głowie.

witch napisał(a):

Ja właśnie wróciłam z pierwszej jazdy od ponad 4 miesięcy. Samochód cały, mąż przeżył a mój staw okazał się miłośnikiem motoryzacji. Faktycznie lepiej wychodzi mi obsługa pedałów niż chodzenie. W związku z zaliczonym egzaminem od jutra kończy się etap uzależnienia od rodziny. Jeden mankament to dojście na parking, które póki co zajmuje mi sporo czasu ale przecież nigdzie mi się nie spieszy 🙂

LillaKorn napisał(a):

witch napisał(a):

Może dla lepszego samopoczucia zapomnij, że to kule ale wyobrażaj sobie że to kijki do nordic walking 🙂 a Ty doginasz z nimi dla zdrowotności.
Przyjdzie czas, że stopniowo najpierw jeden potem drugiej podziękujesz za "pomoc". Już niedługo.

"Przyjażniłam" się ze swoimi kulami ponad 9 m-cy! Dlatego nikt mnie do końca życia nie namówi na nordic walking.

jasmar napisał(a):

witch napisał(a):

jasmar napisał(a):

Witch co to znaczy "obsłużyłam sama" bo ja w kuchni to zrobię wszystko-no prawie wszystko, ale zanieść to do pokoju to nie mam szans-ręce zajęte przez te przebrzydłe kule.

Ano to co piszesz. Z uporem osła twierdziłam, że sama wszystko zaniosę do stołu i wbrew zakazom męża to zrobiłam. W domu chodzę już bez kul i jak zauważyła koleżanka - nie ciągnę już nogi obok ciała tylko stawiam ją do przodu. Jakieś tam postępy robię, które obce osoby szybciej zauważają.

Kurczę jesteś 11 dni przede mną a ja jeszcze z dwoma zasuwam. wiem żeby nie porównywać ale jednak........................

witch napisał(a):

Siedzenie w domu. Latem byłoby łatwiej jakieś klapki włożyć. No ale czemu ma być nam łatwo ? Jak przerąbane to na całej linii.

LillaKorn napisał(a):

witch napisał(a):

Ja właśnie wróciłam z pierwszej jazdy od ponad 4 miesięcy. Samochód cały, mąż przeżył a mój staw okazał się miłośnikiem motoryzacji. Faktycznie lepiej wychodzi mi obsługa pedałów niż chodzenie. W związku z zaliczonym egzaminem od jutra kończy się etap uzależnienia od rodziny. Jeden mankament to dojście na parking, które póki co zajmuje mi sporo czasu ale przecież nigdzie mi się nie spieszy 🙂

U kochana! Nie dość, że jesteś istotą dwunożną (w domu też się liczy) to jeszcze zmotoryzowaną. Wielikie brawka moja droga!

witch napisał(a):

Weź poprawkę, że ja mam tylko tą nogę a Ty przy okazji miałeś jeszcze inne atrakcje. One nie są bez wpływu na usprawnianie nogi. Myślę, że jakby nie te dodatkowe przejścia to byłabyś na zbliżonym etapie do mojego. Ale popatrz na to tak, że za jednym zamachem "wykurujesz" się z kilku dolegliwości

jasmar napisał(a):

witch napisał(a):

Siedzenie w domu. Latem byłoby łatwiej jakieś klapki włożyć. No ale czemu ma być nam łatwo ? Jak przerąbane to na całej linii.

No właśnie a jak ja wrócę do pracy to nie ma innej opcji tylko kozaki. Nie będę przecież czekać na wiosnę czy lato.

jasmar napisał(a):

Ale potem byłam tak zmęczona( no kurde- po czym??? po przyjemności???), że nie wiem jak to jest jak się zaczyna pracę. Lilla jakie były Twoje odczucia-Ty też byłaś zmęczona? No i nie wspomnę o bólu nogi, wieczorem dał się porządnie we znaki, bo po kinie był jeszcze Mc Donalds. Ale nie żałuję, było super!!!!!

Aurora napisał(a):

Słuchajcie, a jak to jest z przepisywaniem rehabiltacji, gdy się chodzi prywatnie do lekarza, tzn., czy on może przepisać zabiegi w ramach NFZ? Razej nie, chyba, że jeszcze przyjmuje na NFZ i jakoś tak zakręci, że to niby w ramach tego. Pamiętam, jak w ciąży chodziłam prywatnie do ginekologa, to za wszystkie badania musiałam dodatkowo płacić bo niby nie można mi ich było przepisać w ramach NFZ, bo to by było tak, jakby lekarz brał kasę dla siebie a leczył za państwowe.

jasmar napisał(a):

witch napisał(a):

Weź poprawkę, że ja mam tylko tą nogę a Ty przy okazji miałeś jeszcze inne atrakcje. One nie są bez wpływu na usprawnianie nogi. Myślę, że jakby nie te dodatkowe przejścia to byłabyś na zbliżonym etapie do mojego. Ale popatrz na to tak, że za jednym zamachem "wykurujesz" się z kilku dolegliwości

Tak właśnie mówię, że robię generalny remont swojego organizmu. Gdyby nie ta noga (i tym samym dłuższe L4 ) to w ogóle nie zdecydowałabym się na te pozostałe operacje.

jasmar napisał(a):

Aurora napisał(a):

Słuchajcie, a jak to jest z przepisywaniem rehabiltacji, gdy się chodzi prywatnie do lekarza, tzn., czy on może przepisać zabiegi w ramach NFZ? Razej nie, chyba, że jeszcze przyjmuje na NFZ i jakoś tak zakręci, że to niby w ramach tego. Pamiętam, jak w ciąży chodziłam prywatnie do ginekologa, to za wszystkie badania musiałam dodatkowo płacić bo niby nie można mi ich było przepisać w ramach NFZ, bo to by było tak, jakby lekarz brał kasę dla siebie a leczył za państwowe.

Nie mam pojęcia, ale też wydaje mi się że trzeba płacić-dobre porównanie do ciąży. Ale warto dopytać bo te priwate to sporo wyjdzie

LillaKorn napisał(a):

jasmar napisał(a):

Ale potem byłam tak zmęczona( no kurde- po czym??? po przyjemności???), że nie wiem jak to jest jak się zaczyna pracę. Lilla jakie były Twoje odczucia-Ty też byłaś zmęczona? No i nie wspomnę o bólu nogi, wieczorem dał się porządnie we znaki, bo po kinie był jeszcze Mc Donalds. Ale nie żałuję, było super!!!!!

Pierwsze dni po powrocie do pracy byłam zmęczona jak pies ale.......wcale nie chciało mi się narzekać. Powrót do pracy był dla mnie równoznaczny z uzyskaniem utraconej kontroli nad wlasnym życiem! Oprocz oczywistych uciążliwości i miliona pytań wszystkich napotkanych osob spotkałam się z dużą życzliwością i pomocą w logistyce (chyba mnie lubią!) do tego stopnia, że wystawiano mnie niekiedy do konfliktowej sytuacji bo prawdopodobieństwo, że mi nie odmówią było zerowe

LillaKorn napisał(a):

jasmar napisał(a):

Ale potem byłam tak zmęczona( no kurde- po czym??? po przyjemności???), że nie wiem jak to jest jak się zaczyna pracę. Lilla jakie były Twoje odczucia-Ty też byłaś zmęczona? No i nie wspomnę o bólu nogi, wieczorem dał się porządnie we znaki, bo po kinie był jeszcze Mc Donalds. Ale nie żałuję, było super!!!!!

Pierwsze dni po powrocie do pracy byłam zmęczona jak pies ale.......wcale nie chciało mi się narzekać. Powrót do pracy był dla mnie równoznaczny z uzyskaniem utraconej kontroli nad wlasnym życiem! Oprocz oczywistych uciążliwości i miliona pytań wszystkich napotkanych osob spotkałam się z dużą życzliwością i pomocą w logistyce (chyba mnie lubią!) do tego stopnia, że wystawiano mnie niekiedy do konfliktowej sytuacji bo prawdopodobieństwo, że mi nie odmówią było zerowe

witch napisał(a):

No tak - "kalece "się nie odmawia. Czyli wykorzystują Cię na maksa 🙂

LillaKorn napisał(a):

witch napisał(a):

No tak - "kalece "się nie odmawia. Czyli wykorzystują Cię na maksa 🙂

No wiesz, przedtem mieli przymusowe 7,5 miesięczne zastępstwo za mnie.

LillaKorn napisał(a):

witch napisał(a):

No tak - "kalece "się nie odmawia. Czyli wykorzystują Cię na maksa 🙂

No wiesz, przedtem mieli przymusowe 7,5 miesięczne zastępstwo za mnie.

jasmar napisał(a):

Lilla ja mam nadzieję, że mnie też trochę przyoszczędzają jak wrócę do pracy. Bo najgorsze będą w mojej sytuacji dyzury na korytarzach i bieganie po piętrach. Ale zobaczę o to będę się martwić później.
Witch wielkie dzięki za tak miłe słowa-rodzinka odczuwa to, że musiałam tak zrobić- nie traktuje tego jako wyczynu. A ja wiem ile mnie to kosztowało.

jasmar napisał(a):

Lilla ja mam nadzieję, że mnie też trochę przyoszczędzają jak wrócę do pracy. Bo najgorsze będą w mojej sytuacji dyzury na korytarzach i bieganie po piętrach. Ale zobaczę o to będę się martwić później.
Witch wielkie dzięki za tak miłe słowa-rodzinka odczuwa to, że musiałam tak zrobić- nie traktuje tego jako wyczynu. A ja wiem ile mnie to kosztowało.

LillaKorn napisał(a):

jasmar napisał(a):

Lilla ja mam nadzieję, że mnie też trochę przyoszczędzają jak wrócę do pracy. Bo najgorsze będą w mojej sytuacji dyzury na korytarzach i bieganie po piętrach. Ale zobaczę o to będę się martwić później.
Witch wielkie dzięki za tak miłe słowa-rodzinka odczuwa to, że musiałam tak zrobić- nie traktuje tego jako wyczynu. A ja wiem ile mnie to kosztowało.

Pisząc o logistyce to właśnie tego to dotyczylo, że dokumenty, które musiałabym sama dotaszczyć nosił za mnie kto inny i co bylo przemiłe nie musiałam prosić, bo do takich nie należę, ruszałam samą (jeszce z kulą) a kumpela podnosiła się zza biurka i pod karą zrzucenia mnie ze schodów odbierałam mi z rąk papierzyska.

jasmar napisał(a):

No ja to po klasie chodzić będę -nie wyobrażam sobie abym tylko siedziała. A gdybym miała przerwy bez dyżurów to wtedy nogę mogę chociaż na 5-10 min dac w górę. Dobrze Aurora, że napisałaś że tak może być zalecone. A nie bardzo widzę powrót do pracy z kulą -jak Lilla. U mnie raczej nie wchodzi to w rachubę.